Βελτίωση της επικοινωνίας στις ανθρώπινες σχέσεις

Ανήρτησα αυτο το αρθρο που διαβασα σ'ενα μπλογκ. Κατι καινουργιο δε λεει, ειναι ομως καλογραμμενο. Καλη χρονια να εχουμε με διαυγεια, επιγνωση και υπομονη!

Στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα πολύ άνθρωποι δοκιμάζουν εντάσεις, συγκρούσεις και δυσκολίες στις βασικές σχέσεις της προσωπικής τους ζωής. Ιδιαίτερα οι ερωτικές και οι συζυγικές σχέσεις διαταράσσονται σοβαρά από εξωπραγματικές προσδοκίες, σύγχυση των ρόλων, προβλήματα επικοινωνίας, παρεμβάσεις τρίτων, δυσκολίες στη σεξουαλική ζωή και τη διαχείριση των οικονομικών πόρων. Τραυματικές εμπειρίες από την παιδική ηλικία και από προηγούμενες σχέσεις, ανασφάλειες, φόβοι και εσωτερικές συγκρούσεις δεν μας επιτρέπουν να αντιμετωπίσουμε με διαύγεια, καθαρότητα και δημιουργική υπομονή το σύντροφό μας.

Με το πέρασμα του χρόνου η αγάπη και ο αμοιβαίος σεβασμός δίνουν τη θέση τους στην απογοήτευση, την οργή, τις αρνητικές κριτικές, τα αισθήματα παραμέλησης και εγκατάλειψης. Η σχέση αντί να είναι πηγή χαράς και δημιουργίας γίνεται πηγή οδύνης. Αισθανόμαστε ότι ο σύντροφός μας δεν μας καταλαβαίνει, ότι είναι αδιάφορος ή επιθετικός ή ότι έχει υπερβολικές απαιτήσεις. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να τον πείσουμε να βελτιώσει τη συμπεριφορά του για να ικανοποιήσει τις προσδοκίες μας τόσο περισσότερο απογοητευόμαστε. Ο άλλος δεν φαίνεται διατεθειμένος να αλλάξει και οι δικές μας παρατηρήσεις, απαιτήσεις, συμβουλές και προκλήσεις όχι μόνο δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα αλλά δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Αν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε τη σχέση είναι προτιμότερο να στραφούμε προς τον εαυτό μας και να προσπαθήσουμε όσο μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε το σύντροφό μας. Χρειάζεται να καλλιεργήσουμε την αυτογνωσία, να συνειδητοποιήσουμε τα δικά μας λάθη και τις δικές μας αδυναμίες και να πειραματιστούμε με νέους τρόπους δημιουργικής επικοινωνίας. Να αναζητήσουμε νέους τρόπους κατανόησης και ερμηνείας της συμπεριφοράς του συντρόφου αλλά και νέους, γόνιμους τρόπους για να του μεταφέρουμε τα δικά μας μηνύματα.

Τις περισσότερες φορές καταλαβαίνουμε τον άλλο χρησιμοποιώντας στοιχεία που υπάρχουν στον δικό μας ψυχισμό. Προβάλλουμε πάνω του δικά μας ψυχολογικά δεδομένα. Ερμηνεύουμε τον άλλο μέσα από το πρίσμα των προσωπικών μας πεποιθήσεων, εμπειριών και συναισθημάτων. Τον χαρακτηρίζουμε μέσα από τις δικές μας αρχές και αξίες.
 

Η αυθεντική επικοινωνία προϋποθέτει βαθιά γνώση του εαυτού μας, αυτοέλεγχο και εσωτερική ισορροπία. Αν έχουμε συνειδητοποιήσει τα ιδιαίτερα ψυχολογικά μας χαρακτηριστικά, τότε μπορούμε να ελέγξουμε τις καθοδηγητικές και ερμηνευτικές μας παρορμήσεις και να σεβασθούμε την προσωπικότητα του άλλου γι αυτό που είναι χωρίς να επιδιώκουμε να τον προσαρμόσουμε στα δικά μας δεδομένα.

Έχω τη δυνατότητα να καταλάβω τον άλλο καλύτερα όταν μπορώ να καταπαύσω τις δικές μου ψυχοδυναμικές συγκρούσεις.

Όταν κραυγάζουν μέσα μου δυνατές φωνές δεν μπορώ ν’ ακούσω τον άλλο.

Όταν δεν έχω απελευθερωθεί από τα δεσμά των έντονων αναγκών μου δεν μπορώ να καταλάβω τον άλλο.

Όταν δεν έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου δεν μπορώ να συγχωρέσω τον άλλο.

Όταν δεν έχω γαληνέψει μέσα μου δεν μπορώ να καθησυχάσω τον άλλο.

Όταν δεν έχω αγαπήσει τον εαυτό μου, δεν μπορώ να αγαπήσω τον άλλο.

Αληθινή κατανόηση του συντρόφου δεν σημαίνει θεωρητική ερμηνεία των σκέψεων και των αισθημάτων του αλλά ταύτιση μαζί του, βιωματική συμμετοχή στα αισθήματά του, σημαίνει να δούμε και να αισθανθούμε την πραγματικότητα με τον τρόπο που εκείνος την βλέπει και την αισθάνεται.
Επικοινωνώ δημιουργικά με τον σύντροφό μου όταν εκτιμώ και αποδέχομαι με σεβασμό τα αισθήματα του χωρίς να εξετάζω αν είναι σωστά ή λάθος, όταν εκφράζω αυτό που πιστεύω με στοργή, ζεστασιά, κατανόηση και σεβασμό. Η άνευ όρων αποδοχή των αισθημάτων και των βιωμάτων του άλλου δημιουργεί το κατάλληλο, υποστηρικτικό περιβάλλον που θα τον βοηθήσει να εξερευνήσει τον εαυτό του, να αναπτύξει και να αξιοποιήσει τις εσωτερικές δυνατότητες αλλαγής που κρύβονται μέσα του. Ενώ αντίθετα οι δυναμικές, παρορμητικές προσπάθειες που καταβάλλουμε για να τον αλλάξουμε τον κάνουν να νοιώθει αμαθής, ανώριμος, ανίκανος και ανίσχυρος, να επιλέξει από μόνος του το σωστό και τον οδηγούν ακόμα και χωρίς να το θέλει να γίνεται αμυντικός, να απορρίψει αυτό που του λέμε ή και να ορθώσει ένα συναισθηματικό αμυντικό τείχος απέναντί μας ώστε να προφυλάξει την αυτονομία και την αξιοπρέπειά του.

Όταν ο σύντροφός μας αισθάνεται ότι νοιαζόμαστε γι’ αυτόν, ότι τον αγαπάμε και τον αποδεχόμαστε με σεβασμό, είναι περισσότερο πρόθυμος να προσέξει και ίσως να αποδεχθεί το μήνυμα που θα θέλαμε να του μεταφέρουμε. Το κλειδί στην επικοινωνία δεν είναι αυτό που λέμε αλλά ο τρόπος που το λέμε. Το πιο σημαντικό είναι το πλαίσιο, το κλίμα, ο ορίζοντας μέσα στον οποίο διαδραματίζεται η επικοινωνία. Όταν ο άλλος αισθάνεται ότι τον σέβομαι και τον αγαπώ είναι διατεθειμένος να με ακούσει, να πάρει σοβαρά υπόψη του αυτό που του λέω ενώ όταν αισθάνεται ότι παραβιάζω τα όριά του και επιτίθεμαι στην προσωπικότητά του γίνεται αρνητικός σε ότι και να του πω, θυμώνει μαζί μου και αντιδρά με βία, απαντά με σκληρά και απερίσκεπτα λόγια ή αποσύρεται συναισθηματικά για να μην πληγώνεται.

Για να καταλάβω αληθινά τον άλλο πρέπει να μπορώ να αδειάσω από τον εαυτό μου, και να γεμίσω από αυτόν, να τον προσλάβω αναλλοίωτο, να τον αποδεχθώ χωρίς όρους μέσα στην αγάπη. Η ασφάλεια που θα νιώσει κοντά μου στα πλαίσια της αγάπης θα τον βοηθήσει να γίνει καλύτερος. 

άρθρο του Νικήτα Καυκιού από "Χανιώτικα νέα"

Τhe BIG picture , by nat

Την εχουμε δει ποσες και ποσες φορες την ταινια αυτη..Ειναι φοβερο το πως ρεει σα γαργαρο νερο η υποθεση του εργου, οπως κυλαει κι η παιδικη μας ζωη γρηγορα και ξαφνικα τσουπ ειμαστε "ενηλικοι¨. Ειμαστε?
Η απλα εχουμε φορεσει το κοστουμι και προχωραμε σαν το Τζος στο τελος της ταινιας οπου περπαταει με αυτο το τεραστιο κοστουμι και ειναι αυτο που λεμε οτι τα ρουχα κρεμονται πανω του..
Ποσα στρωματα-ρουχα φορτωνομαστε σε εκεινη την τρυφερη ηλικια;, των γονιων μας, των παππουδων μας, του σογιου μας, του σχολειου μας, της θρησκειας μας κλπ, και μιμουμαστε συμπεριφορες και μετα καλουμαστε να μπουμε και εμεις ενεργα στο κοινωνικο συνολο κανοντας τους μεγαλους. Γιατι πραγματικα η ωριμανση -και αν το παμε και λιγο πιο περα η αυτογνωσια -θελει συνεχη δουλεια και περναμε απο πολλα σταδια για να φτασουμε στην ωριμοτητα. Εχουμε ολοι μας αρκετα ψυχικα τραυματα που πρεπει να τα δουμε και να τα αποδεκτουμε. Και τι ειναι ωριμοτητα? να εισαι σε αεναη επαφη με το παιδι που εισαι μεσα σου και να το προσεχεις. Και ο,τι δυσκολιες κι αν περνας σε αυτον τον υλικο κοσμο, να φερνεις στο νου σου αυτη τη ζεστασια που εχεις μεσα σου οπως οταν ησουν παιδι.

Το πειρακτήρι Χέλμουτ Νιούτον

Επισκεφτηκα την εκθεση φωτογραφιας του φωτογραφου μοδας Χελμπουτ Νιουτον που φιλοξενειται στη Στεγη Γραμματων και Τεχνων μεχρι τις 3 Μαρτιου 2013 και αυτο που εκανε πραγματικα πολυ αισθηση ειναι οτι σχεδον σε ολες τις φωτογραφιες υπηρχε σεξουαλικο πειραγμα. Δεν ηθελε να υπονοησει κατι πιστευω ο Νιουτον, το εδειχνε ευθαρσως στο κοινο. Διαβαζω διαφορες κριτκες του εργου του, που λενε ποσο ανατρεπτικος ηταν, η οτι σοκαρε το κοινο. Υπερβολες θα ελεγα των πουριτανων κριτικων. Σιγουρα επεδιωκε να προκαλεσει  κι ακομα να ασκησει κριτικη με τον τροπο του στον καταναλωτισμο. Χαρακτηριστικη ειναι για μενα η φωτογραφια ενος δακτυλιδιου γνωστου οικου κοσμηματων οπου ο φωτογραφος ειχε τη συλληψη να δειξει την παλαμη του χεριου με το δακτυλιδι μεσα στα αιματα γιατι μολις ειχε μαχαιρωσει ενα κοτοπουλο. Στη φωτογραφια αυτη ειναι το κοντραστ πολυ εντονο, ενα χερι περιποιημενο με μανικιουρ και στολισμενο με μπιζου να εχει μολις "εκτελεσει" το κοτοπουλο.
Ο ιδιος ελεγε "αυτό που κάνω φωτογραφίζοντας πρόσωπα, είναι να σαγηνεύω και να διασκεδάζω. Ορισμένοι φωτογράφοι κάνουν τέχνη. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς… Εγώ είμαι απλώς ένας μισθωμένος εκτελεστής. Λατρεύω τη χυδαιότητα. Με έλκει αφάνταστα η κακογουστιά, που τη θεωρώ πιο διεγερτική από το καλό γούστο, το οποίο, στην πραγματικότητα, δεν αποτελεί παρά τυποποίηση του βλέμματος".
Επισης δυο φωτογραφιες που δημιουργουν εντυπωσεις και βρισκονται στην εκθεση αυτη ειναι οτι στη μια βλεπουμε τεσσερις ψηλες, εντυπωσιακες γυναικες ντυμενες με τα παλτο τους να στηνονται αγερωχα και στη διπλανη φωτογραφια οι ιδιες ακριβως γυναικες, στην ιδια ποζα, γυμνες αυτη τη φορα, σαν αμαζονες, σαγηνευσουν χωρις ιδιαιτερη προσπαθεια. Γενικα, ειχε προτιμηση στις ψηλες, γυμνασμενες αλλα με πλουσιες καμπυλες γυναικες που εκπεμουν δυναμικοτητα ακομα και γυμνες. Μαλιστα οταν τις φωτογραφιζε ορθιες φροντιζε να μην ακουμπουν με τα χερια τους τα μοντελα το σωμα τους ωστε να φαινονται οι καμπυλες τους καλυτερα.

Ο Νιούτον καταργει την πραγματικοτητα και εξυψωνει τον πόθο, χρησιμοποιει το στοιχειο της βιας, του σαδομαζοχισμού. Πισω απο καθε του λήψη υποβόσκει και μία μικρή ιστορία, συνήθως αμφιλεγόμενη, βίαιη, σεξουαλικά φορτισμένη.

 Απο το φακο του εχουν περασει διασημα μοντελα οπως η αγαπημενη του Σιντυ Κροφορντ, η Ναομι Καμπελ, η Ελενα Κριστενσεν οπως και ηθοποιοι σαν την Κατριν Ντενεβ, Σαρλοτ Ραπλινγκ, Λιζ Τειλορ και τραγουδιστες σαν τη Μαντονα και το Λουτσιανο Παβαροτι.

Ειναι πολυ ενδιαφερον και αξιζει να το παρακαλουθησει καποιος ολο το βιντεο (διαρκει 50 λεπτα) το οποιο εχει γυρισει με μια καμερα η γυναικα του Νιουτον και προβαλλεται σε μια μικρη αιθουσα στο χωρο της εκθεσης. γιατι ετσι παιρνει μια γευση για τον ανθρωπο Νιουτον.

 Ως αρνητικο εχω να σχολιασω το χωρο στον οποιο στεγαζεται η εκθεση αυτη. Πολυ ασφαλεια σε καθε οροφο που σε κανει να νιωθεις ασφυκτικα, απο το που θα παρεις το εισιτηριο σου μεχρι που θα πληρωσεις για το παρκιν του αυτοκινητου και μαλιστα να σε οδηγουν μεχρι την εξοδο! Eπισης, το εισιτηριο εισοδου ειναι τσιμπημενο για τις μερες που διανυουμε, αν και αυτο δεν απετρεψε τον κοσμο να  επισκεφτει την εκθεση που ηταν αρκετος εκεινο το απογευμα Κυριακης που πηγαμε.
Οπως και να' ναι αξιζει μια βολτα μεχρι τη Στεγη Γραμματων και Τεχνων.

Some quotes: I hate good taste. It’s the worst thing that can happen to a creative person.
  My job as a portrait photographer is to seduce, amuse and entertain
  I like girls who are just starting. They have not been formed, they have no routine,   they  have not been in front of the camera.
The photographs don’t arouse me. All I can think about is the hard work it took to make them.
Some people’s photography is an art. Not mine. Art is a dirty word in photography. All this fine art crap is killing it already.
The point of my photography has always been to challenge myself, to go a little further than my Germanic discipline and Teutonic nature would traditionally permit me to.

Περι αισθητικης

 Ειναι θετικο οταν βλεπεις μια τετοια εικαστικη παρεμβαση στο 7 λυκειο Παγκρατιου οπου οι 2 οψεις του κτιριου που βλεπουν στο αλσος ειναι ζωγραφισμενοι με τοσο ομορφα χρωματα. Αλλαζει αμεσως η διαθεση σου αν εισαι τυχερος να το παρατηρησεις, γιατι τις περισσοτερες φορες περπαταμε απορροφημενοι στις σκεψεις μας,..

Φωτογραφια συγχρονου οδοντιατρειου τραβηγμενη απο το οβαλ γραφειο

Πλακακι σε χρωμα μαυρο και γρανιτη με αναγλυφη μορφη σε τουαλετα καφετεριας.

the shadow of your smile

Kαλησπερα! Βραδυ Δευτέρας σπιτι πινοντας ενα ποτηρι κρασι και ακουγοντας αυτη τη μελωδια "the shadow of your smile" με τη συνοδεια της κιθαρας του George Benson.

Mια καταπληκτικη εκτελεση αυτου του τραγουδιου που ακουγοντας το νιωθεις μια γλυκυτητα που μιλα στην καρδια...

Ο εξαιρετικός κύριος Λαζάρ

Σε ένα δημοτικό σχολείο στο Μόντρεαλ, ένας μικρός μαθητής πηγαίνοντας στο διάλειμμα στην τάξη του βρίσκεται μπροστά σε ένα αποτρόπαιο θέαμα. Η δασκάλα του είναι κρεμασμένη από ένα σκοινί κοντά στο παράθυρο. Ενα γεγονός μιας προσωπικής βίαιας εκτόνωσης σε ενα δημόσιο χώρο, όπως το σχολείο, όπου θεωρητικά, οι μαθητές καλούνται να δημιουργήσουν, να ξεδιπλώσουν την προσωπικότητα τους.
Ο σύλλογος των δασκάλων αντιδρά άμεσα, τροποποιώντας την αίθουσα και φυσικά ψάχνουν για αντικαταστάτη. Ο μόνος που απαντάει στην αγγελία είναι ο Μπασίρ Λαζάρ, ένας μετανάστης από την Αλγερία, που αν και δεν θα ήταν η επιλογή της δευθύντριας, συμφωνεί να τον προσλάβει.  Ερχεται λοιπον ο δάσκαλος αυτός να αντιμετωπίσει την απώλεια των παιδιών, όπως και τη δική του κρυμμένη απώλεια. Ο κύριος Λαζάρ αντιμετωπίζει τους μαθητές σαν ενήλικες που μιλούν σαν παιδιά. Παράλληλα, η ταινία αυτή μας δείχνει τη λειτουργία του σύγχρονου σχολείου στον Καναδά  όπου οι κανόνες είναι αυστηροί και δεν επιτρέπεται ο δάσκαλος να έχει καμιά επαφή με τα παιδιά. Δεν μπορεί να τους δώσει ένα ελαφρύ χτύπημα όταν κάνουν κάτι κακό ή να αγκαλιάσει ένα παιδί που το έχει ανάγκη. Οι σχέσεις των παιδιών μεταξύ τους πάλι, δεν πάντα αυτές που οι μεγάλοι πιστεύουν πως είναι, ούτε αντιμετωπίζουν τα πράγματα με τα μάτια ενός ενήλικα. Και ο διευθυντής ενός σχολείου πρέπει να παίρνει αποφάσεις όχι απαραίτητα με βάση την παιδαγωγική ικανότητα των δασκάλων του, αλλά με βάση ψυχρούς κανονισμούς, ενώ οι γονείς από την πλευρά τους ασκούν τη δική τους πίεση στο σύστημα.

Για μένα είναι ίσως η μόνη ταινία που έχω δει, η οποία αντιμετωπίζει την απώλεια και το πένθος στην τρυφερή ηλικία των παιδιών με τρόπο, με λεπτότητα, και να εστιάζει στο κέντρο της.

Ο Εξαιρετικός Κύριος Λαζάρ του Φιλίπ Φαλαρντό είναι μια μικρή ταινία, φτιαγμένη με απλούς διαλόγους και με την πιο μεγάλη καρδιά. Ο Αλγερινός Μοχάμεντ Φελάχ ερμηνεύει υπέροχα το δάσκαλο αυτό αλλά και οι μικροί πρωταγωνιστές αποδεικνύνται αντάξιοι ισως και καλύτεροι των μεγάλων.

Μέχρι η ταινία να φτάσει στην έκθεση που διαβάζει ο κύριος Λαζάρ στο τέλος, η καρδιά μας έχει γίνει σαν χρυσαλλίδα: έχει σπάσει το κουκούλι της, έχει ανοίξει τα φτερά της και έχει πετάξει...

Αξίζει να πάμε να τη δούμε!

Τροφή για σκέψη :)

  Δεν εισαι αυτο που σου συνεβει στο παρελθον- Οσο χαοτικο κι αν υπηρξε το παρελθον σου, το μελλον ειναι καθαρο, φρεσκο κι ανοιγεται μπροστα σου. Δεν εισαι οι παλιες σου συνηθειες, ουτε οι οι αποτυχιες του παρελθοντος. Δεν εισαι αυτο που οι αλλοι καποια στιγμη σε μεταχειριστηκαν. Εισαι μονο αυτο που πιστευεις οτι εισαι αυτη τη στιγμη, τωρα. Εισαι αυτο που κανεις αυτη τη στιγμη τωρα.
Το να μην παιρνεις αυτο που θελεις μπορει να ειναι ευλογια. -Το να μην παιρνεις αυτο που θελεις ειναι μερικες φορες καλη τυχη γιατι σε αναγκαζει να επαναξιολογησεις τα πραγματα, να σου ανοιξει νεες πορτες σε ευκαιριες και πληροφορηση που σε αλλη περιπτωση θα ειχες παραβλεψει. Θυμησου, καποια πραγματα στη ζωη καταρρεουν, ετσι ωστε καλυτερα πραγματα να προκυψουν.
Oταν λεμε  "work in progress" ειναι μια πολυ ωραια κατασταση να ειναι κανεις. Σταματα να υποβιβαζεις τον εαυτο σου επειδη εισαι " a work in progress". Ξεκινα να το αγαπας! Επειδη οταν βρσκεσαι σε εξελιξη δε σημαινει οτι δεν εισαι αρκετα καλος σημερα. Σημαινει οτι θελεις ενα καλυτερο αυριο και οτι ευχεσαι να αγαπησεις τον εαυτο σου ολοκληρωτικα, ετσι ωστε να μπορεις να ζησεις τη ζωη σου ολοκληρωτικα. Σημαινει οτι εισαι αποφασισμενος να θεραπευσεις την καρδια σου, να διευρυνεις το πνευμα σου και να αξιοποιησεις τα δωρα που ξερεις οτι προοριζεσαι να μοιραστεις. Μακαρι ολες οι καταστασεις να ειναι παντα σε εξελιξη και να γιορταζεις το εισαι μια εξελισσομενη εργασια.

 Κανεις αλλος δεν μπορει να το κανει για σενα- Συνεχισε να κανεις αυτο που στην καρδια σου ειναι σωστο για σενα. Ασε τα ονειρα σου να ειναι μεγαλυτερα απο τους φοβους σου και οι πραξεις σου δυνατοτερες απο τα λογια σου. Ζησε απο επιλογη, κι οχι απο τυχη. Κανε αλλαγες, μη δινεις δικαιολογιες. Να εχεις κινητρα κι οχι να χειραγωγεισαι.Δουλεψε για να διαπρεψεις κι οχι για να ανταγωνιστεις. Επελεξε να ακουσεις τη φωνουλα μεσα σου, κι οχι τις γνωμες των αλλων που θα σου φερουν συγχιση. Ειναι ο δικος σου δρομος και μονο. Αλλοι μπορει να τον περπατησουν μαζι σου, αλλα κανενας δεν θα στον περπατησει για σενα.

Η ζωη δεν ειναι ευκολη αλλα το αξιζει.- Αν περιμενεις να ειναι ετσι, συνεχεια θα απογοητευεσαι.
Το να πετυχεις οτιδηποτε αξιζει στη ζωη για σενα θελει προσπαθεια. Ετσι ξεκινα καθε μερα με το να εισαι ετοιμος να πας παραπερα απο οτι πηγες χτες και να αγωνιστεις σκληροτερα απο πριν. Πανω απ' ολα, σιγουρεψε οτι  προσαρμοζεις τις προσπαθειες σου με τους στοχους σου. Δεν ειναι ευκολο αλλα αξιζει στο τελος.