Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Σκεψεις για την οικειοτητα, αναποφασιστικοτητα, προσδοκιες, ξεμυαλισμα

Οικειοτητα
Αυτο που συμβαινει αναμεσα σ' ενα ζευγαρι στο σκοταδι ειναι ο πραγματικος ορισμος της λεξης ιδιωτικοτητα, οικειοτητα. Καθε ζευγαρι στον κοσμο εχει τη δυνατοτητα να γινει ενα μικρο και απομονωμενο εθνος δυο ατομων, δημιουργωντας τη δικη του κουλτουρα, τη δικη του γλωσσα και το δικο του ηθικο κωδικα οπου δεν μπορει να διεισδυσει κανενας αλλος. Η επιλογη να αγαπησουμε καποιον, αυτη η συμπυκνωση της οικειοτητας τρελαινει οποιονδηποτε επιθυμει να σε εξουσιαζει.
Αναποφασιστικοτητα
Δεν μπορουμε να επιλεξουμε τα παντα ταυτοχρονα. Ζουμε με μια τρομερη αναποφασιστικοτητα, που μας παραλυει. Πολλες φορες παιρνουμε μια αποφαση μονο και μονο για να νιωσουμε αργοτερα σαν να εχουμε πνιξει καποια αλλη προοπτικη τoυ ειναι μας αφου εχουμε συμβιβαστει με μια και μοναδικη αποφαση.
Η αμφιβολια υποδηλωνει οτι δυο πραγματα φερουν αυτοματα το ενδεχομενο της αβεβαιοτητας στη ζωη μας. Στη σημερινη εποχη επικρατει αυτη η νευρωση της αναποφασιστικοτητας. Ποσες φορες αλλωστε εχουμε συγκρινει ψυχαναγκαστικα, μετρωντας παντα τη ζωη μας σε σχεση με τη ζωη αλλων προσωπων? Αυτη η ψυχαναγκαστικη συγκριση οδηγει στο φθονο ζωης οπως αποκαλεσε ο Νιτσε. Οσον αφορα λοιπον στις σχεσεις ποσοι εργενηδες θελουν να βρισκονται σε σχεση αλλα και ποσοι που εχουν σχεση εχουν τον κρυφο ποθο να ηταν εργενηδες? Εχοντας τοση δυσκολια να αποκτησουμε βεβαιοτητα, οι αποφασεις του καθενος γινονται μομφη των αποφασεων του αλλου. Ολες αυτες οι επιλογες που εχουμε προκαλουν ισως ενα ειδος αλλοκοτου βασανου λες και τα φαντασματα ολων των επιλογων που δεν καναμε πλανονται για παντα και μας λενε " εισαι σιγουρος οτι αυτο ηθελες πραγματικα?"
Προσδοκιες
Περιμενουμε απο τον ερωτα την εμπνευση, την ευδαιμονια, περιμενουμε να ειμαστε υπευθυνοι ο ενας για τη χαρα και την ευτυχια του αλλου. Αλλα γιατι να πεφτουμε σε αυτη την παγιδα να φορτωνουμε με ενα πολυ βαρυτερο φορτιο προσδοκιων το ευθραυστο καραβι της σχεσης μας? Ευχομαι να κατανοησουμε την πληροτητα μας ο καθενας απο εμας και να μην την φορτωσουμε στον αλλο. Να δουμε τις ελλειψεις μας και να αναγνωρισουμε οτι ανηκουν αποκλειστικα σε μας κι οχι να νομιζουμε οτι ανηκουν στον αλλο. Εχοντας μαθει αυτη τη βασικη αληθεια μπορουμε να ξερουμε που τελειωνει το εγω μας και που αρχιζει το αλλου.
"Να ξερουμε οτι εγω εχω τις δικες μου ταλαιπωριες κι οχι τις δικες της, κι εκεινη εχει τις δικες της κι οχι τις δικες μου" Τ.Σ. Λιους.
Ξεμυαλισμα
Το ονειρο της πληροτητας μεσω του ερωτα ειναι απραγματοποιητο. Τα κομμενα κομματια εχουν σκορπιστει πολυ μακρια και εινα αδυνατο να τα ξαναβρουμε. Η σεξουαλικη ενωση μπορει να κανει ενα ατομο να νιωθει πληρες για ενα διαστημα. Θα ερθει καποια στιγμη ομως που δεν θα νιωθει ετσι. Η μοναξια ειναι εκεινη που μας κανει να σμιγουμε και να ξανασμιγουμε με ανθρωπους ψαχνοντας το αλλο μας μισο... Ετσι ξεκιναει το ξεμυαλισμα. Το ξεμυαλισμα οδηγει σε μια κατασταση οπου δεν μπορεις να συγκεντρωθεις σε τιποτε αλλο εκτος απο το αντικειμενο του ποθου σου. Παραμελεις δουλειες, φιλιες, εργασια και κανεις ονειρα για τον αγαπημενο σου που γινονται επιμονα και βασανιστικα. Ο τρελος ερωτας αλλαζει τη χημεια του εγκεφαλου. Οι ανθρωποι που ειναι επιρρεπεις στον τρελο ερωτα ειναι εκεινοι που περνουν δυσκολες στιγμες στη ζωη τους, οπως οταν εχουν βιωσει μια απωλεια η εχουν χασει τη δουλεια τους... Οσο πιο ασταθης νιωθεις, τοσο πιο απερισκεπτα ερωτευεσαι. Το ξεμυαλισμα ειναι μια αυταπατη, ενα τρικ του ματιου. Οταν εχεις ξεμυαλιστει με καποιον δεν κοιταζεις το προσωπο αυτο αλλα το δικο σου ειδωλο, εχεις μεθυσει απο το ονειρο της πληροτητας που προβαλεις σε εναν αγνωστο. Στη φαση αυτη εχουμε την ταση να βλεπουμε στους αγαπημενους μας καθε ειδους καταπληκτικα πραγματα ειτε ισχυουν, ειτε οχι. Φυσικα πρεπει ολοι οι εραστες να βλεπουν τους αγαπημενους τους με γενναιοδωρο βλεμμα και για αυτο και υπερεκτιμουμε τις αρετες του συντροφου μας. Συμφωνα με τον Γιουνγκ, οι 6 πρωτoι μηνες ειναι μια περιοδος καθαρης προβολης και για τους 2.

Να προσθεσω κατι που ειπε ο Σοπενχαουερ για τις ερωτικες σχεσεις. Οι ανθρωποι μοιαζουν με δυο σκατζοχοιρους τις κρυες χειμωνιατικες νυχτες. Για να μην παγωνουν τα ζωα πανε το ενα κοντα στο αλλο. Μολις ομως πλησιασουν αρκετα για να εξασφαλισουν τη ζεστασια τσιμπανε το ενα το αλλο με τα αγκαθια τους. Αυτοματα απομακρυνονται για να αποφυγουν τον πονο. Μολις ομως απομακρυνονται αρχιζουν να κρυωνουν. Το κρυο σπρωχνει το ενα προς το αλλο, τρυπιουνται και ξαναχωριζουν. Και ο κυκλος επαναλαμβανεται καθως παλευουν να βρουν την ιδανικη αποσταση.

Τα παραπανω ειναι αποσπασματα απο ενα βιβλιο που διαβασα της Elizabeth Gilbert με τιτλο "committed". Μου αρεσαν σαν σκεψεις γι' αυτο και τα παραθετω.

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011



I come up hard, baby
But now I'm cool
I didn't make it, sugar
Playin' by the rules

I come up hard, baby
But now I'm fine
I'm checkin' trouble, sugar
Movin' down the line

I come up hard, baby
But that's okay, cause
Trouble man
Don't get in the way

I come up hard, baby
I'm in for real, baby
Gonna keep movin'
Gonna go to town

I come up hard
I come up, gettin' down
There's only three things
That's for sho'
Taxes, death and trouble, h'oh!

This I know, man, is
This I know, sugar
Girl, ain't gon' let it sweat me, baby

Got me singin'
Yeah! Yea-aah!
Hoo-ooo-ooo

Come up hard, baby
I had to fight
Took care of my bid'ness
Wit' all my might

I come up hard, awful hard
I had to win
Then start all over
And win again

I come up hard
But that's okay, 'cause
Trouble man
Don't get in my way
Hey, hey!

I know some places
And I see some faces
I've got the connections
I dig my directions
What people say, that's okay
They don't bother me, oh yeah

I'm ready to make it
Don't care what the weather
Don't care 'bout no trouble
Got myself together
I feel the kind of protection
That's all around me

I come up hard, baby
I be for real, baby
With a trouble minds
Movin', goin' to town

I come up hard
I come up, gettin' down
There's only three things fo' sho'
Taxes, death and trouble

Ooh, this I've known, baby, ooo!
This I've known, baby
Ain't gon' let it sweat me, baby
Woo!

'I'm on the ground, yeah, yeah!'

Woo, I come up hard
But now I've cooled
I didn't make it, baby
Playin' by the rules

Come up hard, baby
Now, I'm fine, I've
Checkin' trouble, sugar
Hey, movin' down the line

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Nα φυγει κανεις η να μη φυγει?

Το πρώτο μετά-ταξιδικό σύνδρομο από την στιγμή που θα γυρίσεις πίσω από την παρθενική σου επίσκεψη στη Νέα Υόρκη είναι ότι δεν θα ξαναδείς καμία ταινία που έχει γυριστεί στο Μεγάλο Μήλο, το ίδιο. Το Manhattan του Γούντι θα σου φαίνεται σαν slideshow των φωτογραφιών σου (όταν συνέδεσες την ψηφιακή με την τηλεόραση) και η 25η ώρα θα είναι εκεί να σου θυμίζει την βουτιά σου στα κακόφημα στενά του Μπρούκλιν, εκεί που η hype επίφαση χάνετε κάπου μεταξύ των κομψευόμενων εβραίων και των μαύρων που επισκευάζουν παλιά ψυγεία και αυτοκίνητα κάτω από ένα highway (η ζωή από κάτω δηλαδή). Τα δε «Φιλαράκια» θα αποτελούν για πάντα την απόλυτη αναγωγή της παρέας που έζησε σε ένα δρόμο απέναντι από το Μέγαρο Μουσικής (όπως η δική μου) και αποφάσισε την εσαεί ιδρυματοποίηση της σε ένα στενό δρομάκι, όπου οι φωνές των εκατέρωθεν μπαλκονιών θα ακύρωναν τις χρεώσεις των εταιριών κινητής τηλεφωνίας. Γιατί η Νέα Υόρκη είναι ακριβώς αυτό. Ούτε το πολυκατάστημα Macy’s (μια δυσαναλόγως με το κόστος ζωής πανάκριβη μπούρδα που δεν έχει καν ηλεκτρονικά είδη), ούτε η υπερφίαλη 5η λεωφόρος με τα πατριωτικά (μετα-9/11) σημαιάκια και τους εορτασμούς του Αγίου Πατρικίου από τους μεθυσμένους Ιρλανδούς, ούτε το πληγωμένο Ground Zero μπορούν να αντιπροσωπεύσουν το κλίμα της απόλυτης (έστω και εν μέσω των απαγορεύσεων του Μπλούμπεργκ) ελευθεριότητας μια πόλης που αν και απαγορεύει καθολικά το κάπνισμα στην ουσία δεν απαγορεύει τίποτα που θα μπορούσε να θεωρηθεί προσβλητικό ή αναπόφευκτα ρατσιστικό για την πολυφυλετικό πληθυσμό της. Από το πάνκικο East Village (που νομίζεις ότι ανάμεσα στις μυρωδιές των φελάφελ και τις βιτρίνες των s&m stores θα αναδυθεί το φάντασμα το Dee Dee Ramone) μέχρι το gay West Village με τις avant garde γκαλερί και την μυρωδιά από τα σκατάκια των σκύλων που περιφέρουν με στυλ τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια της περιοχής και από το εβραϊκό μετά-βιομηχανικό Lower East Side μέχρι το Spanish Harlem το Manhattan είναι ο ομφαλός του κόσμου. Δεν είναι ψέμα, ούτε καν κάποιο lifestyle κλισέ βορρά για ανακύκλωση από τους συντάκτες περιοδικών που μην έχοντας πατήσει το πόδι τους στην Αμερική αναπαραγάγουν την μυσταγωγική (την ποιά;) ατμόσφαιρα του meatpacking district και την ρομαντικότητα του Central Park. Η δική μου Νέα Υόρκη είναι το δέος του Alphabet City που έγραφε κάποτε η Σώτη Τριανταφύλλου, τα action figures από τις ταινίες του (συνάδελφου στην πραγματική ζωή) Spiderman, τα υπόγεια της 2ηε λεωφόρου (κάπου εκεί μεταξύ 1ου και 2ου δρόμου) που μπορείς να καπνίσεις στην ζούλα ακούγοντας τον τελευταίο δίσκο των Yeah Yeah Yeahs, το Trash & Vaudeville της St. Marks όπου ο κλώνος του Ίγκι Ποπ πουλάει ροζ πένες για κιθάρα και τα t-shirt που φορούσαν οι Ramones, τα κλειστοφοβικά sushi bar που σερβίρουν υπέροχο sashimi σε τιμές McDonalds, το Hammerstain που λες και βγήκε από το Pleasantville και παίζουν όλες οι hot μπάντες της σεζόν, τα ερυθρόλευκα φουγάρα καταμεσής των δρόμων που φτύνουν καπνό από τον εξαερισμό του μετρό, το CBGB’s που το αδηφάγο real estate αποφάσισε να το καταβροχθίσει για να χτίσει ακόμα ένα απρόσωπο mall και τις ατελείωτες μακριές βόλτες από το Queens μέχρι το Long island, εκείνες τις βόλτες όπου η αυτοπεποίθηση του Μανχάταν την βλέπεις να καταρρέει μπροστά στην επιβίωση και την λαϊκή ευδαιμονία. Η Νέα Υόρκη είναι παρεξηγημένη. Δεν είναι η πόλη των εύκολων ονείρων, του πρωτοεπίπεδου εντυπωσιασμού και των ουρανοξυστών. Η γοητεία της Νέας Υόρκης είναι η ύπαρξης μια πόλης μέσα στην πόλη. Μια πόλης ζωντανής σαν θηρίο ανήμερο έτοιμο να σε κατασπαράξει μόνο όταν εξοκείλεις από την υπερφωτισμένη παράνοια της Times Square και από τα θέατρα του Broadway και περπατήσεις στα άλλοτε κακόφημα στενά της (αυτά που με τόσο ζέση «ξέπλυνε» ο Τζουλιάνι και βρεθείς στο πίσω μέρος εκείνου του μπαρ που δούλευε η Ντέμπι Χάρι, το ίδιο στο οποίο ο Λου Ριντ έγραφε το “I’m waiting for my man”. Γιατί η Νέα Υόρκη δεν είναι ούτε η γερουσιάστρια Χίλαρι Κλίντον, ούτε το προοδευτικό-φιλελεύθερο πολιτικό ρεύμα των κατοίκων της, αλλά ούτε εκείνα τα πάμφθηνα indie δισκάδικα το Μπρούκλιν, αλλά μια περιρρέουσα ανοχή για το οτιδήποτε που θυμίζει τα παλιά κοινόβια ή έστω ένα μεταμοντέρνο (χωροθετημένο σε μια μητρόπολη) Γούντστοκ όπου ο καθένα μπορεί να σκύψει να σηκώσει ένα κομμάτι λάσπη και να το πετάξει όπου θέλει αρκεί να έχει μια προκήρυξη στην κωλότσεπη για να δικαιολογήσει την πράξη του. Η Νέα Υόρκη είναι μια πόλη που αλλάζει. Στήνει αυτί στις παγκόσμιες αλλαγές (μάλλον φτύνει την φτηνή αντίθεση στην παγκοσμιοποίηση) και τις υιοθετεί με τον πλέον δημοκρατικό τρόπο είτε αυτό σημαίνει απαγόρευση του καπνίσματος είτε την απόλυτη εξίσωση των ιθαγενών με τους μετανάστες. Μια πόλη που μετατοπίζεται κοινωνικοπολιτικά διαρκώς, ξεκομμένη από τις υπόλοιπες πολιτείες των ΗΠΑ, μια πόλη που θα μπορούσε να κολυμπάει σε ευρωπαϊκά νερά και να βαπτίζει τις ακρότητες της με μεγαλύτερη ευκολία από ότι θα έκανε ένας μεσογειακός λαός. Λένε ότι η Νέα Υόρκη δεν θα αναρρώσει ποτέ από τι πληγές τις 11ης Σεπτεμβρίου και όμως εγώ είδα ένα απέραντο bedadin να κυλάει σαν ποτάμι ανάμεσα από την καταρρακωμένη ψυχολογία των κατοίκων της, μια θέληση επιστροφής που άλλοτε οδηγεί στον συντηρητισμό και άλλοτε τονίζει τα χαρακτηριστικά της υπερήφανης ιδιοσυγκρασίας των νεουρκέζων. Ίσως γιατί όταν πέφτει ο ήλιος στο Central Park κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον σοκαριστικό αντικατοπτρισμό στα νερά της λίμνης Jackie Kennedy του Dakota Building, δηλαδή εκεί που δολοφονήθηκε ο Τζον Λένον εκείνο το βράδυ. Και αυτό είναι ιστορία. Ποπ, μοντέρνα, σύγχρονη. Δηλαδή ότι ακριβώς είναι η Νέα Υόρκη.
Φωτης Βαλλατος απο Lifo

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Into the mystic


We were born before the wind
Also younger than the sun
Ere the bonnie boat was won as we sailed into the
mystic
Hark, now hear the sailors cry
Smell the sea and feel the sky
Let your soul and spirit fly into the mystic

And when that fog horn blows I will be coming home
And when that fog horn blows I want to hear it
I don't have to fear it
I want to rock your gypsy soul
Just like way back in the days of old
Then magnificently we will float into the mystic
And when that fog horn blows you know I will be coming
home
And when thst fog horn whistle blows I got to hear it

I don't have to fear it
I want to rock your gypsy soul
Just like way back in the days of old
And together we will float into the mystic
Come on girl...

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Η δύναμη της πρόθεσης

Ναι είναι αλήθεια πως το σύμπαν αντηχεί μόνο την αληθινή, την βαθιά αληθινή και από καρδιάς πρόθεση μας! Το αληθινό Θέλω μας... ελεύθερο από θυμό για όσα δεν έγιναν έτσι όπως τα θέλαμε... ελεύθερο από Φόβο, από το φόβο του προγραμματισμού που λέει πως αυτό που θέλουμε πολύ συνήθως δεν γίνεται! Ναι δεν γίνεται ακριβώς για αυτό το λόγo. Γιατί για αυτά που πραγματικά θέλουμε πάντα ή συνήθως πάντα, έχουμε τόσο πολύ φόβο που τελικά δεν γίνονται και ενεργοποιούμε αυτομάτως τόσο πολύ θυμό... από το συσσωρευμένο παράπονο όλων αυτών που τόσες φορές απλά... ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ!
Σήμερα εν έτη 2011 εν όψη του 2012 που πλησιάζει... όχι σάν απειλή αλλά ως χρονιά μετάβασης... και αλλαγής, η ανάγκη πια γίνεται κάθε μέρα ολοένα και πιο επιτακτική!
Αναρωτηθήκαμε άραγε τι μας έφερε εδώ? Αναλογιστήκαμε όλοι τις ευθύνες μας? Γιατί ένα μερίδιο ευθύνης αναλογεί σε όλους μας, για τις επιλογές μας, για την αδιαφορία μας, για τη μη συμμετοχή μας... γιατί λουφάξαμε όταν έπρεπε να ξυπνήσουμε... και μας έπιασαν στον ύπνο! Ούτε από πολιτική γνωρίζω, ούτε από οικονομικά, όμως ξέρω πως όλα όσα συμβαίνουν μόνο χαρά δεν μου ενεργοποιούν να νιώσω για το τώρα μου... και αν θέλω το αύριο μου να Είναι πραγματικά γεμάτο από στιγμές χαρές... κάτι πρέπει ΤΩΡΑ να κάνω!
Το μοναδικό "φίλτρο" ή κριτήριο ή κριτήριο για μένα πια θέλω να είναι η χαρά! Θέλω υγεία για να είμαι χαρούμενος, θέλω οικογένεια, φίλους, σχέση, παιδί, παιδιά, ελεύθερη γνώση, ελευθερία, αφθονία, αρμονία, εργασία/δημιουργική απασχόληση, απλά για να είμαι χαρούμενος! ΑΠΛΑ! Και τι ομορφιά έχει μέσα του αυτό το απλά... η απλότητα που φέρει η αίσθηση και το γέμισμα της χαράς! Τι μπορώ να βάλω πιο ψηλά... Ναι λοιπόν αυτό που θέλω είναι να είμαι χαρούμενος! Να ζω σε μια "οικογένεια", ή "σχέση", ή σ'ενα "κράτος" δικαίου γιατί για αγάπη δεν τολμώ ακόμα να μιλήσω!
Η Δύναμη της πρόθεσης εμπεριέχει μέσα της τα πάντα!
Γιατί μόνο όταν είναι ξεκάθαρη η πρόθεση η ενέργεια γνωρίζει την "διαδρομή" που "πρέπει" να ακολουθήσει για να πας εκεί... εκεί που η καρδιά μας θέλει! Στο αληθινή θέλω μας στην αλήθεια της καρδιάς μας... στην ψυχή μας!
Και εκεί πραγματικά δεν υπάρχουν πιο σύντομοι δρόμοι για τα μέρη που πραγματικά αξίζει να πας! Για τα μέρη για τους τόπους που η καρδιά έχει δει μα ο νους δεν βάζει!
Αυτό... και μόνο αυτό... την ελευθερία στο όνειρο... χωρίς τσιγκουνιές και μιζέριες! Χωρίς εσωτερική διτότητα του τί είναι σωστό ή λάθος, του τί είναι λογικό ή παράλογο, καλό ή κακό, αλλά του τι είναι ωφέλιμο για μένα για σένα για όλους, για το σύμπαν ολόκληρο!
Γιατί η ξεκάθαρη πρόθεση κρύβει μέσα της την κρυμμένη αρμονία του Ηρακλείτου, είναι ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στην Χαρά του να βιώνουμε τις στιγμές μας με αγάπη, από καρδιάς!
Τι ευτυχία! Αναρωτιέμαι αν αυτές οι χιλιάδες κόσμου που "αγανακτισμένοι" από όλα αυτά που συμβαίνουν, ξύπνησαν και σηκώθηκαν από τους καναπέδες τους και βγήκαν στους δρόμους και γέμισαν τις πλατείες... πόσο διαφορετικά θα ήταν αν η πρόθεση αντί για αγανάκτηση ήταν άλλη...
Ο Γκάντι με ανάλογο τρόπο αλλά διαφορετική πρόθεση απελευθέρωσε την Ινδία από πολλά δεινά... όμως στάθηκε απέναντι τους με άλλη πρόθεση... και από καρδιάς!
Η Αφύπνιση δεν αφορά μόνο την οικονομική κρίση... αυτό είναι η αφορμή... γιατί την κρίση την βιώνουμε χρόνια τώρα στις σχέσεις, στην οικογένεια, στην φιλία, στις συνεργασίες, στην πρόσωπο με πρόσωπο επαφή. Αυτά που χάσαμε δεν μετριούνται ούτε σε δραχμές ούτε σε ευρώ! Η Υπερηφάνεια μας, το φιλότιμο μας, η καλημέρα της γειτονίας, ο σεβασμός στο δάσκαλο, στα ήθη και στις παραδοσεις μας... το σφίξιμο του χεριού που ήταν λόγος τιμής και υπόσχεση αυτά χάσαμε και αυτά πρέπει επιτακτικά να ξαναβρούμε... μέσα μας πρώτα από όλα... γιατί στα χρόνια μας όσο περισσότερο λαμώγιο γίνεσαι τόσο πιο ψηλά ανεβαίνεις πατώντας τους πάντες και τα πάντα ξεπουλώντας αξίες... συνείδηση... ξεπουλώντας το πνεύμα, την ψυχή, την καρδιά, το θέλω της καρδιάς... ξεπουλώντας όσο όσο την Αγάπη! Μοναξιά! Άνθρωποι θυμωμένοι, φοβισμένοι, ολοκληρωτικά μόνοι ξεκομμένοι από όλους μα πάνω από όλα από τον εαυτό τους...
Η αφύπνιση είναι προσωπική υπόθεση του καθενός... και ο καθενας μας με τα δικά του "όπλα" κατεβαίνει στον πόλεμο! Σε αυτά τα χρόνια τα σπουδαία... στο ΤΩΡΑ ας κάνουμε πρώτα από όλα μέσα μας την αλλαγή... μπορούμε! Ανάσα βαθιά και πάμε... ας γεμίσουμε τα πνευμόνια μας, την καρδιά μας με αγάπη και ας επικοινωνήσουμε από εδώ από την καρδιά! Πότε νοιάστηκες τελευταία φόρα πραγματικά για τον φίλο σου, πότε τον βοήθησες πραγματικά με τον τρόπο που εκείνος το χρειάστηκε... πότε!? Πότε ήταν η τελευταία φόρα που το έκανες αληθινά για τον εαυτό σου; Πότε!? Πότε ήταν η τελευταία φορά δεν θεώρησες αδυναμία ή ντροπή να ζητήσεις βοήθεια?! Πότε...!? Αντέχουμε να υπερβαίνουμε τον εγωισμό μας και να συγχωρούμε... τους εαυτούς μας και τους άλλους, αντέχουμε να παραδεχόμαστε τα λάθη μας... αναλαμβάνουμε την ευθύνη του ενεργειακού αποτυπώματος που αφήνουμε ακόμα και από τις σκέψεις μας... από αυτά που νιώθουμε ακόμα κι όταν δεν τα λέμε?
Αυτό που μπορεί να μας αλλάξει όλους δεν είναι ο φόβος, δεν είναι ο θυμός, δεν είναι το παράπονο δεν είναι και δεν έχει ίχνος αρνητισμού... γιατί αυτές είναι δονήσεις χαμηλές και μας παρασύρουν και μας βουλιάζουν... είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι και τροφοδοτούν μη ωφέλιμες συμπεριφορές και καταστάσεις... άλλωστε τα έχουμε δοκιμάσει και δεν ξέρω που ακριβώς μας οδήγησαν... αυτό που χρειαζόμαστε είναι Αγάπη! Είναι Μοίρασμα από καρδιάς, στα λόγια στις πράξεις στη ματιά μας στο άγγιγμα μας... Άλλη καινούρια πρόθεση χρειαζόμαστε! ΟΛΟΙ!
Ας μπούμε στην καρδιά όσο επικίνδυνα κι μας έχουν πει ότι είναι... άλλωστε τι άλλο μένει να χάσουμε.... Τώρα που προσπαθούν να μας πείσουν πως όλα είναι χαμένα... τώρα ας σηκώσουμε το ανάστημα μας ψηλά στο ύψος των αληθινών περιστάσεων... και ας διεκδικήσουμε αυτό που πραγματικά αξίζουμε και μας το κλέψανε με πολύ ύπουλα κόλπα! Την ψυχή μας γονάτισαν και το δικαίωμα μας να ζούμε τις στιγμές μας με αγάπη!
ΦΤΑΝΕΙ... ΤΕΛΟΣ..! Ας βρούμε ο καθένας αλλά και όλοι μαζί τον σκοπό για τον οποίο ήρθαμε εδώ... όλοι μαζί... σε αυτή την εποχή! Το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής αποκλείεται να θέλει να μαθητεύσει σε αυτές τις ποιότητες, όσο κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά, το σκοτάδι σημαίνει απουσία φωτός. Ας βάλουμε λοιπόν ένα χεράκι κι ας τραβήξουμε τις κουρτίνες!
Αλλαγή πρόθεσης...Αλλαγή πλεύσης...

-το παραπαπανω αρθρο το βρηκα σε ενα blog και το βρηκα αρκετα ενδιαφερον-

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Πλατεια Συνταγματος Ωρα 0

Τριτη 28-6-11

Ωρα 20.30 Φευγω απο το σπιτι για να κατεβω στην πλατεια Συνταγματος.
20.35 Διασχιζω την παιδικη χαρα της γειτονιας μου οπου τα παδια ειχαν ξεσηκωσει το παρκο με τις φωνες τους και τα παιχνιδια τους. Στιγμες ανεμελιας, τιποτε δε σε προιδεαζει για το σκηνικο που θα ακολουθησει πιο μετα.
20.38 Βγαινω στον κεντρικο δρομο περιμενοντας καποιο ταξι να περασει γιατι τα λεωφορεια δεν κυκλοφορουν λογω συμμετοχης στην απεργια της ΑΔΕΔΥ & ΓΣΕΕ.
20.43 Μπαινω στο ταξι με προορισμο το μετρο Ευαγγελισμου. Ο ταξιτζης ακουγε ραδιοφωνο. Ο δημοσιογραφος μιλουσε για το σκανδαλο για τα στημενα παιχνιδια στο ποδοσφαιρο κατι που ολοι λιγο πολυ ξεραμε και αποκαλυφθηκε τις μερες αυτες που θα ψηφιζοταν το μεσοπροθεσμο. Τυχαιο;
20.52 Β. Κωνσταντινου. Το ταξι δεν μπορουσε να προχωρησει αλλο γιατι η αστυνομια με κλουβες ειχε κλεισει τη Ριζαρη στο υψος του Πολεμικου μουσειου. Πληρωνω και προς στιγμη σκεφτηκα να παρω το μετρο απο Ευαγγελισμο για Συνταγμα αλλα προτιμησα το περπατημα.
20.57 Περναω απο τον κηπο του Ωδειου Αθηνων. Προχωρωντας ακουγα το γδουπο που εκαναν οι σανιδες των σκειτμπορνταδων-ειναι τοπος συναντησης για αυτους το Ωδειο Αθηνων. Κι απ την πλευρα της Β. Κων/νου υπηρχε μποτιλιαρισμα στους δρομους και ακουγονταν οι σειρηνες των περιπολικων. Κατευθυνθηκα προς τη Ρηγιλλης. Στο δρομο επικρατουσε ησυχια και πανταχου παρουσα η αστυνομια. Επειδη κλουβες ειχαν κλεισει το δρομο που οδηγουσε στη Β. Σοφιας, στριβω σ’ενα στενο αριστερα που με οδηγησε στον Εθνικο κηπο. Μια «ανησυχη», σχεδον εκκωφαντικη ησυχια επικρατουσε στο δρομο αυτο.
21.05 Καταφερνω και στριβω στη Β. Σοφιας. Περναω αναμεσα απο τους ματατζηδες. Ενας απο αυτους βρυχοταν σαν το λιονταρι της MGM κανοντας και καλα πλακα. Κανω ενα μορφασμο αποδοκιμασιας. Ενας αλλος παραπονιοταν σε καποιον αλλο «ειμαι εδω 14 ωρες...» Οσο πλησιαζα προς το Συνταγμα ακουγα κατι κροτους που δεν μπορουσα να καταλαβω τι ηταν.
21.10 Φτανω στο υψος της Ακαδημιας. Απο κει και κατω πραγματικα ειχαν οχυρωσει το δρομο προς το Συνταγμα με καγκελα και κλουβες. Ετσι στριβω στην Ακαδημιας και προχωραω προς την Κριεζωτου.
21.12 Γωνια Κριεζωτου και Πανεπιστημου. Ακουγεται ενας κροτος και ενα συννεφο απο χημικα εκτοξευεται στο προσωπο μου αλλα και σε αλλους διαδηλωτες...
21.13 Κανω επιτοπου στροφη και ανηφοριζω γρηγορα προς την Ακαδημιας με δακρυα στα ματια, νιωθωντας απιστευτο τσουξιμο και βηχοντας συνεχως. Πηγαινω στο κοντινοτερο περιπτερο για να παρω νερο και χαρτομαντηλα.. Διαδηλωτες βριζουν τους εκει ματατζηδες γιατι ακολουθουν τις εντολες και ριχνουν δακρυγονα στους ειρηνικους διαδηλωτες. Ναι, ειχα πληροφορηθει για τα επεισοδια που εγιναν νωριτερα αλλα θεωρησα οτι θα ειχαν σταματησει το βραδυ. Μαλιστα απ' οτι εμαθα απο ανθρωπους που κουβεντιασα μαζι τους θα γινοταν και καποια συναυλια στο Συνταγμα εκεινη την ωρα.
21.20 Καταφερνω να συννενοηθω με την παρεα που με περιμενε στο Public. Τελικα συναντιομαστε στον Σταυρου στην Ακαδημιας. Μου διηγοταν οτι βγαινοντας απο το μετρο δε μπορουσε να αναπνευσει απο τα χημικα κι οτι η κατασταση εχει ξεφυγει.
21.30 Αποφασιζουμε να προχωρησουμε προς την πλατεια μιας και ειχαν σταματησει να ριχνουν δακρυγονα. Περναμε μπροστα απο τα μεγαλα ξενοδοχεια, Μ Βρετανια, King George, Athens Plaza. Το πεζοδρομιο ηταν γεματα σπασμενα μαρμαρα και σκουπιδια. Φωτια ειχαν αναψει κοντα σε κολωνα της ΔΕΗ και ειχαν γραψει ενα σωρο συνθηματα στους τοιχους των ξενοδοχειων. Οι εισοδοι τους ηταν καλυμμενοι με καγκελα και ρολα προστασιας. Τιποτα δε θυμιζε την αιγλη τους μολις μερικες ωρες πριν. Ζηταμε μασκα απο καποιον ο οποιος ευτυχως ειχε δυο.
Εντωμεταξυ ο αερας να μυριζει την τσικνα απο τους πλανοδιους σουβλατζηδες που εχουν κανει χρυσες δουλειες τοσες μερες, ανακατωμενος μαζι με καπνο απο χημικα. Και αναρωτιομασταν πως ειναι δυνατον να εχει καποιος ορεξη για ενα «καπνιστο» σουβλακι.. Φτανουμε στο χωρο της πλατειας, ηδη ακουγονταν απο τα μικροφωνα τραγουδια των Tiger Lillies. Πολλοι διαδηλωτες ειχαν καθησει οκλαδον μπροστα στην εισοδο του μετρο και ειχαν το βλεμμα προς τα σκαλια της πλατειας. Δε μπορουσαμε να διακρινουμε τι εβλεπαν. Μετα απο λιγο μπορεσαμε να δουμε οτι ηταν οι Τiger Lilies που τραγουδουσαν live. Μου φανηκε λιγο παραταιρη η παρoυσια τους στο χωρο αλλα να μου πεις και τι δεν ηταν παραταιρο εκεινες τις ωρες...
Παρατηρωντας το χωρο γυρω μου εβλεπες μια θολη ατμοσφαιρα απο τους καπνους, τα ματ στεκονταν σχεδον παντου, πολυς κοσμος ειχε απλωσει στο προσωπο του κρεμα για να προστατευτει απο τη ριψη των καπνογονων, χαζευε η φωτογραφιζε.. Αναμικτα συναισθηματα οργης, αποριας και αμηχανιας.
22.20 Φευγουμε κι εμεις μιας και δεν υπηρχε τιποτα για το οποιο να αξιζε να βρισκεσαι εκει. Η ολη κατασταση προκληθηκε παντελως ξεδιαντροπα. "Σουβενιρ" εμεινε η μασκα...

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

The Preview



Μια έκθεση φωτογραφίας διαφορετική από άλλες. Στιγμιότυπα από τη Νέα Υόρκη του σήμερα. Αυτό μπορεί να μην είναι πρωτότυπο. Η πρωτοτυπία έγκειται στο ότι οι φωτογραφίες αυτές είναι τραβηγμένες από κινητό τηλέφωνο. Η έκθεση του φωτογράφου Καμίλο Νόλλας με τίτλο «Mobile in NY- Εν κινήσει στη Νέα Υόρκη» φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς από τις 10 Ιουνίου έως τις 31 Ιουλίου.
Στην έκθεση παρουσιάζονται 54 έγχρωμες φωτογραφίες που ο Καμίλο Νόλλας «τράβηξε» με το κινητό του τηλέφωνο το διάστημα 2009-2010, περίοδο που έζησε στη Νέα Υόρκη ως υπότροφος του ιδρύματος Fulbright.
Παραθετω τι εγραψε ο επιμελητής της έκθεσης, καθηγητής φωτογραφίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, Φρεντ Ρίτσιν: «Ο φωτογράφος της νέας χιλιετίας χρησιμοποιεί τηλέφωνο αντί φωτογραφικής μηχανής (την κάμερα ενός κινητού) αυξάνοντας τον αυθορμητισμό και τη διαισθητικότητα των φωτογραφιών, επιτρέποντάς τους να εκπλήξουν τον ίδιο, όσο ενδεχομένως κι εμάς.
Άραγε οι φωτογραφίες του μιλούν για τη Νέα Υόρκη και τους ανθρώπους της ή για την προσωπική του νεοϋορκέζικη εμπειρία; Περιγράφουν άλλες φωτογραφίες ή τον ίδιο το φωτογράφο; Ή μήπως μας μιλούν για εμάς τους ίδιους, για τους πολιτισμούς μας, το χρόνο που μας αναλογεί σε αυτόν τον κόσμο; Η απάντηση ασφαλώς είναι ναι. Ένας νέος άνδρας περιπλανιέται στη Νέα Υόρκη, μια πόλη ξένη, παγκοσμιοποιημένη, τραβώντας φωτογραφίες με το κινητό του (άραγε από εδώ ξεκινά η ιστορία;)».
Και συμπληρώνει: «Οι φωτογραφίες του αντιπροσωπεύουν, όπως και το τηλέφωνο, ένα διάλογο. Είναι μια κλήση και μια απάντηση, μια απόπειρα να ξετρυπώσει την αυθεντικότητα των όσων αντικρίζει, να επισημάνει το παράδοξο, να καταγράψει την αναδίπλωση της μέρας στη νύχτα και κατόπιν να ανακαλύψει τι μπορεί να του ξέφυγε. Εάν η πόλη γίνει εικόνα, μπορεί να τη βάλει στην τσέπη του – η απεραντοσύνη της γίνεται του χεριού του…»
Πολυ ενδιαφερουσα η εκθεση αυτη, εχει αποτυπωσει την αυθεντικοτητα & τον αυθορμητισμο φωτογραφιζοντας ανθρωπους & φυση μεσω της καμερας του κινητου του. Ενας ξενος φοιτητης στη μητροπολη του κοσμου περιπλανιεται στους δρομους, παρατηρει και πραγματικα αιχμαλωτιζει τη στιγμη.
Αν και η εκθεση αυτη αφορα την καθημερινοτητα της Νεας Υορκης, ειναι σαν μικρη τονωτικη ενεση η εκθεση αυτη στη δικη μας καθημερινοτητα.

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Εισαι αμηχανος

Ζεις ιστορικες στιγμες, απλα το διαισθανεσαι γιατι βασικα δεν εχεις εμπερια ιστορικων στιγμων. Η ζωη σου κυλησε, μαλλον πλαδαρα, το Πολυτεχνειο το ενιωσες σαν αντανακλαση στην Επαρχια και ειδες και τα αποτελεσματα του στο σημερα, ποιοι ηταν δηλαδη στο Πολυτεχνειο και ποιοι μας κυβερνουν. Αισθανεσαι ομως οτι κατι παει να ξεθεμελιωθει.
Θες να καταλαβεις τι σου γινεται. Να αποφασισεις πως πρεπει να φερθεις. Διαβαζεις σχεδον οτι γραφεται, εισαι συνεχεια στο Ιντερνετ για πληροφορηση. Πολλες αποψεις, πολλες υποθεσεις, πολλη αμηχανια.
Αισθανεσαι πολιτικα παγιδευμενος. Το κρατος σε εχει προδωσει, σε εχει κλεψει. Αυτοι που τωρα μιλουν, ειτε ειναι παρασυρμενοι απο την οργη τους και θελουν να το διαλυσουν μια ωρα αρχυτερα μπας και πανω στην αλανα θεμελιωθει κατι υγιεστερο, ειτε ειναι οι ιδιοι που μιλουν παντα, εναλασσοντας ρολους εξουσιας αναλογα με τα γουστα του κοινου.
Εισαι με τους πρωτους και απεχθανεσαι τους δευτερους. Λλλα νιωθεις οτι κανενας απο τους δυο δεν εχει τη λυση. Η επανασταση, η αμεση δημοκρατια κλπ που λενε οι φιλοι σου ειναι ωραια..σε γεμιζουν ενθουσιασμο και ζεση ανθρωπιας αλλα οταν γυρνας σπιτι σου ξερεις οτι επανασταση δε θα γινει. Δεν τους το λες για να μη τους κοψεις τη φορα και για να μη γινεις εντελως αντιδημοφιλης. Αν και κατα βαθος το ξερουν κι αυτοι.
Δε θες να ακουσεις καν τις λυσεις οσων ειναι συνυπευθυνοι για τη σημερινη παρακμη. Το σημαντικοτερο δεν ξερεις τι θα ηταν λυση. Να παρει παραταση ζωης αυτη η οριζοντια και καθετη αποτυχια που λεγεται ελληνικο κρατος; να εκσυγχρονιστει αυτο το ειδος ψευδοδημοκρατιας που ευνοει την αδικια και την αμορφωσια; αυτο το συστημα σκεψης που οτιδηποτε αγαπας βαθια μεσα σου το θεωρει γραφικο αν οχι γελοιο;
Πας στις πλατειες ακους ο,τι σου λενε, ας καει το πελεκουδι αυριο ειναι μια αλλη μερα. Μπορει κατι να βλεπουν που εσυ δεν βλεπεις. Μπορει στις φλογες της καταστροφης να αναφανει η νεα ανθρωπια. Μπορει η οργη να μην εχει αρχικα σχεδιο αλλα να αποκτα ωριμαζοντας.
Δεν ξερεις. ΠΟΤΕ δεν ησουν επαναστατης στην πραξη. Μονο βιβλια διαβασες -κι αν- για επαναστασεις αλλων και ξενες ιστορικες στιγμες. Οι επαναστατες που γνωρισες καλλιεργουν τωρα το χωραφι τους στην Αγια Μαρινα και χαιδευουν το κεφαλι των εγγονιων τους. Αυτοι που μιλουν για επανασταση ειναι κατι παιδια, πλαδαρα οπως εσυ, φιλοι σου, πρωην σου, λιγακι στριμωγμενοι, λιγακι κακομαθημενοι, λιγακι ρομαντικοι, λιγακι υποκριτες. Ολοι καπου, καπως λερωμενοι. Ομοιοι σου. Απλως πιο σιγουροι για τον εαυτο τους. Πολυ πιο σιγουροι για τις αποψεις τους.
Εσυ δεν ξερεις. Εισαι παγιδευμενος αναμεσα στη δυση ενος συστηματος που μισεις και στη ζεστη παραζαλη του πληθους που ξυπνα απο το ληθαργο του.
Εισαι Αμηχανος.
απο το editiorial του Lifo

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

ΖΩΔΙΑ & ΚΑΙ ΑΛΛΑ

Κάρμα είναι «ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος», που σημαίνει ότι, σε ότι δρούμε , εισπράττουμε και την αντίδραση. Καρμικές, λέγονται οι σχέσεις που έρχονται να μας εξελίξουν αλλά και να εξελιχθούν μέσα από εμάς.
Καρμικές σχέσεις μπορεί να είναι με τα αδέρφια, με τους συγγενείς, με τους φίλους με τους συναδέλφους, τους προϊσταμένους, τους ερωτικούς συντρόφους ή τους συνεταίρους.
Έτσι μπορείτε να μάθετε μέσα από την καρμική αστρολογία πως να διαχειριστείτε τις προσωπικές σας σχέσεις.
Ένας από τους βασικούς παράγοντες μελέτης στη Καρμική Αστρολογία είναι οι Δεσμοί της Σελήνης. Οι Δεσμοί της Σελήνης αναφέρονται στο σκοπό της ενσάρκωσης και στο μάθημα ζωής που πρέπει να πάρει ο καθένας από εμάς στη παρούσα του ενσάρκωση, ώστε να λύσουμε τα καρμικά μας χρέη.
Οι Δεσμοί της Σελήνης είναι δύο, ο Βόρειος και Νότιος. Ο μεν Βόρειος αφορά τα μελλοντικά μαθήματα του ανθρώπου που θα τον οδηγήσουν στην ολοκλήρωση, ο δε Νότιος την εμπειρία και τη γνώση που έχει συγκεντρώσει από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις.
Ο Βόρειος δεσμός λοιπόν, είναι το μέλλον δηλαδή η κατεύθυνση που πρέπει να πάρει η ψυχή σε αυτήν την ενσάρκωση.
Ο Νότιος δεσμός, από την άλλη, έχει να κάνει με μια ήδη κατακτημένη εμπειρία, με πράγματα δηλαδή που κάποιος γνωρίζει πολύ καλά.

Παρακάτω παραθέτουμε έναν ενδεικτικό πίνακα για να βρείτε τον Βόρειο και Νότιο Δεσμό σας.
Από
Βόρειος Δεσμός
Έως
Νότιος Δεσμός
23/4/1924 ΛΕΟΝΤΑΣ 27/10/1925 ΥΔΡΟΧΟΟΣ
27/10/1925 ΚΑΡΚΙΝΟΣ 17/4/1927 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
17/4/1927 ΔΙΔΥΜΟΙ 27/12/1928 ΤΟΞΟΤΗΣ
27/12/1928 ΤΑΥΡΟΣ 8/7/1930 ΣΚΟΡΠΙΟΣ
8/7/1930 ΚΡΙΟΣ 27/12/1931 ΖΥΓΟΣ
28/12/1931 ΙΧΘΥΣ 24/6/1933 ΠΑΡΘΕΝΟΣ
25/06/1933 ΥΔΡΟΧΟΟΣ 8/3/1935 ΛΕΩΝ
9/3/1935 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 12/9/1936 ΚΑΡΚΙΝΟΣ
13/9/1936 ΤΟΞΟΤΗΣ 2/3/1938 ΔΙΔΥΜΟΙ
2/3/1938 ΣΚΟΡΠΙΟΣ 11/9/1939 ΤΑΥΡΟΣ
12/9/1939 ΖΥΓΟΣ 23/5/1941 ΚΡΙΟΣ
24/5/1941 ΠΑΡΘΕΝΟΣ 20/12/1942 ΙΧΘΥΣ
21/12/1942 ΛΕΩΝ 10/5/1944 ΥΔΡΟΧΟΟΣ
11/5/1944 ΚΑΡΚΙΝΟΣ 2/12/1945 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
3/12/1945 ΔΙΔΥΜΟΙ 1/8/1947 ΤΟΞΟΤΗΣ
2/8/1947 ΤΑΥΡΟΣ 25/1/1949 ΣΚΟΡΠΙΟΣ
26/1/1949 ΚΡΙΟΣ 26/7/1950 ΖΥΓΟΣ
27/7/1950 ΙΧΘΥΣ 12/1/1952 ΠΑΡΘΕΝΟΣ
13/1/1952 ΥΔΡΟΧΟΟΣ 8/10/1953 ΛΕΩΝ
9/10/1953 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 2/4/1955 ΚΑΡΚΙΝΟΣ
3/4/1955 ΤΟΞΟΤΗΣ 3/10/1956 ΔΙΔΥΜΟΙ
4/10/1956 ΣΚΟΡΠΙΟΣ 15/6/1958 ΤΑΥΡΟΣ
16/6/1958 ΖΥΓΟΣ 15/12/1959 ΚΡΙΟΣ
16/12/1959 ΠΑΡΘΕΝΟΣ 22/12/1961 ΙΧΘΥΣ
11/6/1961 ΛΕΩΝ 22/12/1962 ΥΔΡΟΧΟΟΣ
23/12/1962 ΚΑΡΚΙΝΟΣ 24/8/1964 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
25/8/1964 ΔΙΔΥΜΟΙ 19/2/1966 ΤΟΞΟΤΗΣ
20/2/1966 ΤΑΥΡΟΣ 19/8/1967 ΣΚΟΡΠΙΟΣ
20/8/1967 ΚΡΙΟΣ 18/4/1969 ΖΥΓΟΣ
19/4/1969 ΙΧΘΥΣ 1/11/1970 ΠΑΡΘΕΝΟΣ
2/11/1970 ΥΔΡΟΧΟΟΣ 26/4/1972 ΛΕΩΝ
27/4/1972 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 26/10/1973 ΚΑΡΚΙΝΟΣ
27/10/1973 ΤΟΞΟΤΗΣ 9/7/1975 ΔΙΔΥΜΟΙ
10/7/1975 ΣΚΟΡΠΙΟΣ 7/1/1977 ΤΑΥΡΟΣ
8/1/1977 ΖΥΓΟΣ 4/7/1978 ΚΡΙΟΣ
5/7/1978 ΠΑΡΘΕΝΟΣ 4/1/1980 ΙΧΘΥΣ
5/1/1980 ΛΕΩΝ 19/9/1981 ΥΔΡΟΧΟΟΣ
20/9/1981 ΚΑΡΚΙΝΟΣ 15/3/1983 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
16/3/1983 ΔΙΔΥΜΟΙ 11/9/1984 ΤΟΞΟΤΗΣ
12/9/1984 ΤΑΥΡΟΣ 5/4/1986 ΣΚΟΡΠΙΟΣ
6/4/1986 ΚΡΙΟΣ 1/12/1987 ΖΥΓΟΣ
2/12/1987 ΙΧΘΥΣ 21/5/1989 ΠΑΡΘΕΝΟΣ
22/5/1989 ΥΔΡΟΧΟΟΣ 18/11/1990 ΛΕΩΝ
19/11/1990 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 1/8/1992 ΚΑΡΚΙΝΟΣ
2/8/1992 ΤΟΞΟΤΗΣ 31/1/1994 ΔΙΔΥΜΟΙ
1/2/1994 ΣΚΟΡΠΙΟΣ 30/7/1995 ΤΑΥΡΟΣ
31/7/1995 ΖΥΓΟΣ 24/1/1997 ΚΡΙΟΣ
25/1/1997 ΠΑΡΘΕΝΟΣ 19/10/1998 ΙΧΘΥΣ
20/10/1998 ΛΕΩΝ 8/4/2000 ΥΔΡΟΧΟΟΣ
9/4/2000 ΚΑΡΚΙΝΟΣ 13/10/2001 ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
14/10/2001 ΔΙΔΥΜΟΙ 14/4/2003 ΤΟΞΟΤΗΣ

.
ΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑ ΖΩΔΙΑ
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΙΟΥ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΖΥΓΟΥ
Σύμφωνα με αυτό το δεσμό το άτομο έχει μπει σε ένα συγκεκριμένο ρυθμό ζωής και από κεκτημένη ταχύτητα δίνει χώρο στους άλλους χωρίς να αποφασίζει εκείνο για τον εαυτό του ή να παίρνει πρωτοβουλίες. Ο εμπειρίες λοιπόν που πρέπει να βιωθούν από το συγκεκριμένο άτομο αφορούν τη βελτίωση και την ενίσχυση της ατομικής συνείδησης που δεν ανέπτυξε σε προηγούμενες ενσαρκώσεις.
Στις προηγούμενες ενσαρκώσεις του βίωνε τις επιτυχίες του ή τις αποτυχίες του με γνώμονα τους άλλους. Τώρα όμως με τη παρουσία του Βόρειου Δεσμού στο Κριό, καταλαβαίνει την ανάγκη για πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα. Πολλές φορές μπερδεύει τις προσωπικές του ανάγκες και επιθυμίες με εκείνες των άλλων με αποτέλεσμα να μην ικανοποιείται. Συνήθως τα άτομα που έχουν αυτό το Δεσμό είναι διαλλακτικά και ήρεμα. Δεν μπορούν τις εντάσεις και τις αλλαγές και εξαιτίας της αναποφασιστικότητας τους περνούν συχνά περιόδους κατάθλιψης.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΖΥΓΟΥ -ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΚΡΙΟΥ
Ο συγκεκριμένος συνδυασμός δεσμών έχει να κάνει με άτομα που τα κάνουν όλα μόνα τους, δεν θέλουν ούτε μπλεξίματα, ούτε επιδιώκουν συνεργασίες με τους άλλους. Ο Κριός τους προσφέρει ισχυρή αυτοπεποίθηση και πίστη στον εαυτό τους και τις δυνάμεις τους Από την άλλη η παρουσία του Νότιου Δεσμού στο Ζυγό τους υποχρεώνει να συγκρατούν το εγώ τους και να επιδιώκουν τη συνεργασία.
Πολλά άτομα με τέτοιους δεσμούς είναι επιθετικά και προκαλούν με τη στάση και τη συμπεριφορά τους προβλήματα στις σχέσεις και τις συνεργασίες τους. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν σε αυτή την ενσάρκωση είναι πως η ισορροπία και η ολοκλήρωση επιτυγχάνεται μέσα από την αρμονική συμβίωση και συνεργασία με τους άλλους.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΡΠΙΟΥ
Μια από τις πιο δύσκολες τοποθετήσεις δεσμών. Ο Νότιος Δεσμός στο Σκορπιό δείχνει ένα άτομο που στο παρελθόν αναγκάστηκε να αναθεωρήσει πεποιθήσεις και καταστάσεις και από την απογοήτευση και τη πικρία του στο τέλος να καταστρέψει τα πάντα και να ξαναρχίσει από την αρχή. Αποτέλεσμα το συγκεκριμένο άτομο να λειτουργεί με βάση το ένστικτο και το υποσυνείδητο και συνήθως να ζει διπλή ζωή, προβάλλοντας ότι όλα είναι καλά ενώ εσωτερικά επικρατεί το χάος. Από την άλλη, ο Βόρειος Δεσμός στον Ταύρο αφήνει την αίσθηση μιας πολύ σταθερής και θεμελιωμένης κατάστασης, όπου οι ενστικτώδεις αλλαγές αποφεύγονται και όλα έχουν μια σταθερή πορεία και εξέλιξη.
Τα άτομα αυτά, ανάλογα και τις υπόλοιπες θέσεις και όψεις του προσωπικού τους ωροσκοπίου, αρνούνται να φτιάξουν γερές ηθικές βάσεις ώστε να προχωρήσουν τη ζωή τους και δημιουργούν κρυφές καταστάσεις. Από την άλλη με το καιρό προσπαθούν να δημιουργήσουν ασφάλεια και σταθερότητα αρνούμενοι όμως τις αλλαγές. Συνήθως φοβούνται το ψυχικό πόνο με αποτέλεσμα όταν απειλούνται να καταστρέφουν τα πάντα με αποτέλεσμα να είναι πολλές φορές αυτοκαταστροφικά.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΡΠΙΟΥ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ
Στη περίπτωση αυτή, τα άτομα με αυτούς τους δεσμούς, έχουν την αίσθηση της σταθερότητας την οποία φυσικά έρχεται να ανατρέψει το μέλλον. Από τη μια η ζωή τους δείχνει να είναι πολύ ισορροπημένη, από την άλλη διάφορα περιστατικά, συνήθως δυσάρεστα, τους χαλάνε την ισορροπία. Στη προσπάθειά τους να μην αλλάξουν τα πράγματα εμμένουν σε παλιές συμπεριφορές και δεν εξελίσσονται, ξοδεύοντας πολύ φυσική ενέργεια αποδυναμώνοντας το πνευματικό τους εαυτό.
Τα συγκεκριμένα άτομα είναι δύσκολο να διδαχθούν μέσα από τις εμπειρίες των άλλων. Πρέπει να μάθουν πως να λειτουργούν απεξαρτημένοι από παλιές αντιλήψεις και συμπεριφορές και πως θα αναπτύξουν τη κρίση τους, ώστε να πάψουν να ζουν κολλημένοι στο παρελθόν και κυρίως στον υλισμό, στοιχείο βασικό στην εξέλιξη τους στις προηγούμενες ενσαρκώσεις τους.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΤΟΞΟΤΗ
Οι συγκεκριμένοι δεσμοί αφορούν την επικοινωνία και τη συμμετοχή του ατόμου στη κοινωνική ζωή. Στις προηγούμενες ενσαρκώσεις του, το άτομο αυτό δεν είχε μάθει να συνυπάρχει με άλλους ανθρώπους σεβόμενος τις απόψεις τους. Τον χαρακτήριζε η επιμονή στη γνώμη του και η έλλειψη συμβιβαστικής διάθεσης. Προσπαθεί λοιπόν να διατηρήσει την ελευθερία του, κυρίως όσον αφορά τις απόψεις του, με οποιοδήποτε κόστος. Τον διακρίνει μια παιδικότητα στο τρόπο έκφρασης του εγωισμού του, δεν έχει κακή πρόθεση αλλά ούτε και επίγνωση του ελαττώματος του. Πρέπει λοιπόν να διδαχθεί πως να συμμετέχει ενεργά μέσα στη κοινωνία, να επικοινωνεί ουσιαστικά με τους άλλους και να μάθει να δέχεται τις απόψεις τους.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΟΞΟΤΗ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ
Τα άτομα με τέτοιους δεσμούς συνήθως τα χαρακτηρίζει η ασυνέπεια στις αποφάσεις και στη στάση ζωής τους, και στο παρελθόν βίωσαν διλλήματα. Στη προσπάθεια τους να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους κατέληξαν, τις περισσότερες φορές στη επιπολαιότητα. Εξαιτίας του Νότιου Δεσμού στους Διδύμους, υποσυνείδητα, φοβούνται να κάνουν μια τελική επιλογή μήπως και χάσουν την ευκαιρία να βιώσουν το κάτι άλλο που θα επιφύλασσε κάποια άλλη επιλογή. Τα άτομα αυτά συνήθως είναι υπερκινητικά, και ανυπόμονα, αλλά και επιπόλαια. Η επιθυμία τους είναι να ανακαλύψουν την ανώτερη αλήθεια και γνώση. Πρέπει όμως πρώτα να διδαχθούν να είναι πιστοί και συνεπείς στις αντιλήψεις τους και στη στάση ζωής τους, να ανακαλύψουν δηλαδή το πραγματικό τους εαυτό!
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΟΚΕΡΩ
Όσοι έχουν τέτοια τοποθέτηση δεσμών, συνήθως έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, απόρροια των προηγούμενων ενσαρκώσεων. Επιθυμούν τη κοινωνική καταξίωση την οποία πιστεύουν ότι δικαιούνται εφόσον θεωρούν την αξία τους τεράστια. Δεν συγχωρούν την αποτυχία στον εαυτό τους και αναλώνονται στο κυνήγι της καταξίωσης και της δημόσιας εικόνας. Είναι πολύ δύσκολο να τους προσεγγίσεις, και συνήθως απορρίπτουν οποιαδήποτε άποψη ή στάση ζωής διαφορετικής της δικής τους. Πολλές φορές τους χαρακτηρίζει η σκληρότητα, τόσο στον εαυτό τους όσο και στους άλλους. αλλά και η αναμφισβήτητη ικανότητα του διοικείν.
Βεβαίως το πρόβλημα εδώ είναι το συναίσθημα. Μέσα από τις δοκιμασίες της ζωής πρέπει να μάθει να υπολογίζει τις αδυναμίες των άλλων και να πάψει να ελέγχει και να κρίνει τις ζωές των άλλων. Ο Βόρειος Δεσμός στον Καρκίνο, συνήθως τον υποχρεώνει, μέσα από οικογενειακές υποχρεώσεις κυρίως, να βάλει φραγμούς στις φιλοδοξίες του και να μάθει να προσφέρει, αφού το να παίρνει είναι κάτι που ήδη γνωρίζει καλά!
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΟΚΕΡΩ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Σύμφωνα με αυτή τη τοποθέτηση δεσμών το άτομο πρέπει να μάθει να ελέγχει το συναίσθημά του και να ωριμάσει. Πολλές φορές συμπεριφέρεται σαν παιδί που απαιτεί προστασία από τους πάντες και είναι ανίκανο να αναλάβει τις ευθύνες του. Μέσα από τις καταστάσεις της ζωής πρέπει να διδαχθεί την αυτονομία και την υπευθυνότητα. Πρέπει να ωριμάσει και να καταλάβει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει μόνος του στα δύσκολα, χωρίς δεκανίκια. Πολλές φορές πέφτει θύμα εκμετάλλευσης εξαιτίας του συναισθήματος του και της αδυναμίας του να αρνείται ή να βάζει τέλος σε ζημιογόνες για αυτόν καταστάσεις.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεσμών αφορά άτομα που πρέπει να μάθουν να είναι αυτάρκεις και να στηρίζονται στα πόδια τους. Κληροδότημά τους από το Νότιο Δεσμό στον Υδροχόο είναι μια παιδική στάση ζωής που συγκεντρώνεται στην ανάγκη τους για προστασία. Αρνούνται να πάρουν πρωτοβουλία και να εμπιστευθούν τον εαυτό τους και πολλές φορές θυμώνουν με όσους δεν τους παρέχουν τα δεκανίκια που νομίζουν ότι χρειάζονται.
Οφείλουν λοιπόν να μάθουν να παίρνουν πρωτοβουλίες και να θέτουν στόχους που θα υλοποιήσουν εμπιστευόμενοι τις δυνάμεις τους και όχι των άλλων. Αν και κάνουν σχέδια για το μέλλον συνήθως παραμένουν στα λόγια από το φόβο τους να αναπτύξουν πρωτοβουλία. Μέσα από τις συνθήκες της ζωής πρέπει να ξεπεράσουν τις ανασφάλειές τους και τις εξαρτήσεις, ώστε να οδηγηθούν στην ολοκλήρωση της ψυχής τους.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑ
Άτομα με τέτοιου είδους δεσμούς κινούνται στο δίπολο του άκρατου εγωισμού από τη μια, εξαιτίας του Νότιου Δεσμού του Λέοντα, και από την άλλη θέλουν και πρέπει να μάθουν να προσφέρουν στους άλλους. Μέσα από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις τους έμαθαν να είναι αυταρχικοί και να ικανοποιούν τις προσωπικές τους επιθυμίες και φιλοδοξίες. Αυτό τους κληροδότησε έπαρση και εγωκεντρική στάση ζωής. Από την άλλη ο Βόρειος Δεσμός στον Υδροχόο τους καλεί να εγκαταλείψουν τις εγωιστικές τους τάσεις. Οφείλουν να μάθουν να αγαπούν χωρίς ανταλλάγματα και κυρίως να προσφέρουν στους άλλους. Συνήθως πρόκειται για άτομα με έντονο αυταρχισμό και εγωισμό που υπερπροστατεύουν όσους αγαπούν, όχι από ανιδιοτελή αγάπη αλλά περισσότερο επειδή τους θεωρούν κτήμα τους με τη γενική έννοια της λέξης.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΩΝ ΙΧΘΥΩΝ
Ο συγκεκριμένος συνδυασμός δεσμών έχει να κάνει με άτομα που οφείλουν στον εαυτό τους και στην ύπαρξή τους να μάθουν να βλέπουν την αλήθεια. Εξαιτίας του Νότιου Δεσμού στους Ιχθύες, τα άτομα αυτά στο παρελθόν, δεν είχαν αναπτύξει τη κρίση τους, κυρίως για να είναι αρεστοί στους άλλους. Η υπερευαισθησία τους και ο υπερσυναισθηματισμός τους, τους κάνει να νιώθουν συμπόνια και αγάπη για όσους υποφέρουν, χάνοντας τις περισσότερες φορές την αίσθηση του ρεαλισμού. Με αυτό το τρόπο αποδυναμώθηκαν οι ίδιοι και κατέστησαν τον εαυτό τους ανήμπορο να ξεχωρίζει το πραγματικό πόνο των άλλων από την εκμετάλλευση της αδυναμίας τους!
Ο Βόρειος Δεσμός στη Παρθένο έρχεται να τους παροτρύνει να νικήσουν την έμφυτη τους ηττοπάθεια και να τους βοηθήσει να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Ίσως έτσι πάψουν να άγονται και να φέρονται από οποιονδήποτε εκμεταλλεύεται την υπερευσθησία τους. Με αυτό το τρόπο θα μπορέσουν να εκμεταλλευθούν θετικά την ευαισθησία τους και την έμφυτη ανάγκη τους για προσφορά χωρίς να γίνονται θύματα του ίδιου τους του εαυτού.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΧΘΥΩΝ-ΝΟΤΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ
Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένας από τους δυσκολότερους δεσμούς, αν όχι ο δυσκολότερος! Ο Νότιος Δεσμός στη Παρθένο έχει κληροδοτήσει στο συγκεκριμένο άτομο μια σειρά εμπειριών που τονίζουν τα ελαττώματα και τα μειονεκτήματα του δημιουργώντας του τη πεποίθηση πως αυτά ευθύνονται για το πόνο που βιώνει. Πολλές φορές είναι επικριτικός με τους άλλους στη προσπάθειά του να πετύχει την ευταξία και τη τελειότητα.,
Μέσα από το Βόρειο Δεσμό στους Ιχθύες οφείλει να διδαχθεί τη πίστη για τη ζωή και κυρίως να ξεπεράσει την απέχθεια προς τον εαυτό του που θεωρεί γεμάτο ελαττώματα και φυσικά υπεύθυνο για τα βάσανα του. Θα μάθει να μην υπεραναλύει τις καταστάσεις και να μην επικρίνει τους πάντες αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό!


Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

ΑΝΑΒΡΑ Τρόπος & Τόπος να ζεις


Η μεγάλη ανατροπή μπορεί να έλθει και από ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό 700 κατοίκων
Η μάχη με την μιζέρια, την θλίψη και την ηττοπάθεια έχει αποτελέσματα
Και όλα ξεκίνησαν από λίγους πολύ λίγους
Φυσικά και δεν περίμεναν να λυθούν τα προβλήματα από "άλλους" ποιους "άλλους";
Η πρωτοβουλία ήταν δική τους και η σκληρή προσπάθεια πάλι δική τους
Αλλά ταυτόχρονα όμως και σιγά - σιγά ενεργοποίησαν και "άλλους" πολλούς "άλλους"
Το μεγαλύτερο στοίχημα ήταν η αλλαγή νοοτροπίας
Ναι στην αρχή υπήρχαν αντιρρήσεις.
Υπήρχαν βαρίδια και στερεότυπα, Αδράνεια, "ωχαδελφισμός", απάθεια, ηττοπάθεια, κλπ όπως πάντα και παντού.
Αλλά η προσπάθεια κάποιων λίγων, ναι λίγων, πολύ λίγων στην αρχή αλλά στην συνέχεια περισσότερων, πολύ περισσότερων ήταν συστηματική, μεγάλη, δύσκολη και επίπονη .
Δεν έβαλαν ρομαντικούς, άπιαστους στόχους - χίμαιρες Ιδανική συνταγή για απογοήτευση και πισωγυρίσματα .
Είχαν όμως φιλόδοξο όραμα και Αντικειμενικό Σκοπό.
Και προχώρησαν με μικρούς, απτούς, ρεαλιστικούς και εφικτούς στόχους.Και σιγά - σιγά είχαν αποτελέσματα, τα πρώτα τους αποτελέσματα.
Τελικά πείστηκαν όλοι. Βέβαια η προσπάθεια κράτησε συνολικά πάνω από 15 χρόνια. Δεν έγινε "εδώ και τώρα".
Συνεχίζεται και θα συνεχίζεται.Εξάλλου έχουν πολλά, πάρα πολλά ακόμα να κάνουν.Αλλά το σημαντικότερο: Το κλίμα άλλαξε.
Οι άνθρωποι εκεί είναι πλέον αισιόδοξοι, πιστεύουν στις δυνατότητες τους και αγωνίζονται ειρηνικά και δημιουργικά με υπομονή και επιμονή
Με αγάπη, με κέφι και μεράκι. Και φυσικά κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πρότυπο οικονομικής ανάπτυξης φιλικό προς το περιβάλλον και το φυσικό τοπίο.
Και ναι είναι στην Ελλάδα !!!Δεν είναι στην Ελβετία ή σε κάποια Σκανδιναβική χώρα.
Η επιστροφή στις ρίζες μπορεί να είναι και φυγή προς τα εμπρός, μπορεί να έχει σύγχρονο μοντέλο επιστροφής στην αυριανή περιφέρεια και να μην είναι "γραφικό πισωγύρισμα",δηλαδή μπορεί να προσφέρει σύγχρονες υποδομές και ανέσεις, χωρίς ελλείψεις αλλά κυρίως με σεβασμό και προστασία στο περιβάλλον και στο φυσικό τοπίο.

Ήταν μια μειονεκτική και απομακρυσμένη περιοχή κτυπημένη από την εγκατάλειψη και την αστυφιλία (όπως εξάλλου όλη η ελληνική περιφέρεια)
Οι νέοι έφευγαν και οι ταλαιπωρημένοι ηλικιωμένοι λιγόστευαν. Γελάδια, χοίροι και πρόβατα κυκλοφορούσαν χύμα μέσα στο χωριό και γύρω από αυτό τρεφόμενα με ότι έβρισκαν. Το μικρό χωριό ήταν χωρίς υποδομές, χωρίς οδοποιία, ούτε καν ύδρευση.Το χειμώνα λάσπη το καλοκαίρι σκόνη.Ο πληθυσμός αιμορραγούσε από την αστυφιλία. Εγκατάλειψη, ανέχεια και μιζέρια.
Ενδεικτικά μόνο να πούμε ότι είναι τόσο απομονωμένο αυτό το μικρό χωριό τόσο μακριά δηλαδή από άλλους οικισμούς - Δήμους που εξαιρέθηκε από τον "Καποδιστριακό" νόμο περί συγχωνεύσεων Δήμων και Κοινοτήτων γιατί συγκέντρωνε τις προϋπόθεσες διατήρησης αυτόνομης Κοινότητας
Και πραγματικά τι πιο ωραίο παράδειγμα ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ.
Σήμερα λοιπόν:

Υψηλή ποιότητα ζωής

Αιολικό πάρκο με 20 ανεμογεννήτριες,
Που όχι μόνο τροφοδοτεί τις ενεργειακές ανάγκες αλλά και πουλάνε στην ΔΕΗ το περίσσευμα.
Σχεδιασμός για εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης με κεντρικό λέβητα στο πάνω μέρος του χωριού.Και από εκεί με υπόγειους αγωγούς θα προσφέρει ζεστό νερό και θέρμανση σε όλους τους κατοίκους.Ο λέβητας θα λειτουργεί με καύση βιομάζας (κοπριές ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο, κλπ)
Σύντομα και υδροηλεκτρικό εργοστάσιο.Φυσικά όπως πρέπει να είναι τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια .Δηλαδή μικρής κλίμακας και φιλικό στο περιβάλλον .Μια απόλυτα συντονισμένη προσπάθεια απεξάρτησης και απομάκρυνσης από το πετρέλαιο, τον λιθάνθρακα και φυσικά την πυρηνική ενέργεια !!! (που κάποιοι την ξαναθυμήθηκαν πρόσφατα)

Ζωντανό περιβαλλοντικό πολιτιστικό πάρκο.Προστατευμένη παραδεισένια έκταση 240 στρεμμάτων Με τοπική φυσική βλάστηση
Με αιωνόβια πλατάνια και άλλα τοπικά δένδρα.Με πηγές, ποταμό, καθαρά και γάργαρα ορμητικά νερά,
Με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση,νεροτριβές, μαντάνια και νερόμυλους,κατασκευές για την επεξεργασία και τον καθαρισμό υφασμάτων με τη βοήθεια του νερού.Με λαγούς και ελάφια στο φυσικό τους περιβάλλον και όχι σε ζωολογικό κήπο !!!
να ξεπετάγονται μέσα από ξέφωτα και να τρέχουν ελεύθερα και φυσικά μακριά από κυνηγούς
Άνθρωπος και περιβάλλον συμβιώνουν φυσικά και αρμονικά.

Τρεις υπερσύγχρονες πρότυπες βιολογικές κτηνοτροφικές μονάδες - πάρκα,
Πρότυπο βιολογικό σφαγείο.Το μόνο δημόσιο στην Ελλάδα (ναι δημόσιο, για την ακρίβεια δημοτικό) και το μόνο πιστοποιημένο από την ΔΗΩ
(Οργανισμός Ελέγχου και Πιστοποίησης Βιολογικών Γεωργικών & Κτηνοτροφικών Προϊόντων www.dionet.gr)
Σχεδιασμός για δημιουργία πιστοποιημένου τυποποιητήριου για τα προϊόντα του χωριού.Τα βιολογικά ποιοτικά προϊόντα τους είναι ανάρπαστα


Σε αυτό το χωριό παράγουν βιολογικά ποιοτικά προϊόντα και τα πουλάνε όλα.
Ναι έχουν καταλάβει μόνοι τους τι και πώς πρέπει να παράγουν, που και πώς πρέπει να πουλάνε.

-Κοινωνική μέριμνα & συνοχή,

Σύγχρονες ανέσεις και μέσα για τους νέους οι οποίοι πλέον είναι ικανοποιημένοι και δεν φεύγουν
φροντίδα και ασφάλεια για τους ηλικιωμένους ."Βοήθεια στο σπίτι" .
Γηροκομείο 20 κλινών
Ολοήμερο Νηπιαγωγείο και Δημοτικό με άριστες υποδομές και προδιαγραφές,δωρεάν στέγαση (ξενώνες - διαμερίσματα) για τους δασκάλους και τους γιατρούς.Αγροτικό ιατρείο και σχολεία πάντοτε στελεχωμένα. "Ελάτε σε μας" λένε στους γιατρούς και στους δασκάλους.Και εκείνοι επιδιώκουν να διοριστούν εκεί
Επίσης από τα δημοτικά έσοδα (που είναι πλέον αρκετά) η Κοινότητα για να ενισχύσει τους άστεγους δημότες προσφέρει οικόπεδα στο 1/4 της αντικειμενικής τους αξίας και μάλιστα με αποπληρωμή σε δόσεις !!!

Υψηλό κατά κεφαλή εισόδημα,εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ,το ποσοστό ανεργίας στο απόλυτο μηδέν !!!
ναι είναι αλήθεια !!! ο κόσμος φεύγει από τις πόλεις και έρχεται στο χωριό
ο πληθυσμός με σημερινό μέσο όρο ηλικίας τα 40 διπλασιάστηκε τα τελευταία 15 χρόνια

Η Κοινότητα έχει δημιουργήσει:
Οδοποιία
Σύστημα ύδρευσης (ναι δεν υπήρχε) .

Γυμναστήριο με τελευταίας τεχνολογίας όργανα,γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ,μουσείο και προχωρούν άμεσα για πισίνα

Αλλά έχουν κάνει και παρκινγκ !!!ναι παρκινγκ για αυτοκίνητα !!!όχι μια αλάνα ή ένα χωράφι αλλά ένα στεγασμένο κλειστό διώροφο (!!!) σύγχρονο παρκινγκ 60 θέσεων.Και δεν αναφέρομαι στο συγκεκριμένο παρκινγκ με την συγκεκριμένη χωρητικότητα
Αναφέρομαι στην ιδέα του παρκινγκ .Ναι ένα παρκινγκ ενταγμένο σε ένα πράσινο μοντέλο ανάπτυξης .Ναι ένα χωριό με παρκινγκ !!!
Απίστευτο και όμως αληθινό.
Γιατί φυσικά δέχονται πολλούς επισκέπτες που έρχονται από μακριά για να δουν και κάποιοι να μελετήσουν από κοντά αυτό το "περίεργο" μοντέλο πράσινης ανάπτυξης και να χαρούν το περιβάλλον και το φυσικό τοπίο και φυσικά να δοκιμάσουν τα ντόπια ποιοτικά τους προϊόντα.
Ναι μιλάμε για τουρισμό που τους κάνει ακόμα πιο γνωστούς και φυσικά ενισχύει και την τοπική τους οικονομία
Ποιος θα μίλαγε για τουρισμό στην ορεινή και αποκομμένη Ανάβρα πριν 15 χρόνια;
Χωρίς χιονοδρομικό κέντρο και άλλους συνήθεις πόλους έλξης;
Φυσικά δεν αναφέρομαι στους συνειδητοποιημένους μοναχικούς εξερευνητές της απομακρυσμένης υπαίθρου που δεν ψάχνουν για μαζικούς πόλους έλξης,αυτοί πιθανώς να επισκέπτονταν και πριν αυτό το χωριό όπως και τα χιλιάδες άλλα μακρινά και αποκομμένα χωριά.Αναφέρομαι στον πολύ κόσμο
Από την άλλη βέβαια και με δεδομένο τον σεβασμό τους στο περιβάλλον (με έργα και όχι στα λόγια)δεν είπαν όμως ας καταργήσουμε τα αυτοκίνητα και ας επιστρέψουμε στα γαϊδουράκια
Γιατί ξέρουν ότι πρέπει να διαχειριστούν όσο γίνεται καλλίτερα τα προβλήματα των αυτοκινήτων
Όπως το παρκινγκ,μακάρι σύντομα να έχουν και ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα για να μην ρυπαίνουν με τα καυσαέρια τους
Ούτως η άλλως από ενέργεια, καθαρή πράσινη ανανεώσιμη ενέργεια (για να τα φορτίζουν) έχουν αρκετή και θα έχουν ακόμα περισσότερη στο άμεσο μέλλον
Αλλά θέλουν να διατηρήσουν και τα πλεονεκτήματα που τους προσφέρουν τα αυτοκίνητα
Π.χ. να μην αισθάνονται αποκομμένοι
Αλλά σαν κοσμοπολίτες (πολίτες του κόσμου) που είναι να μπορούν να κινούνται με άνεση και ασφάλεια και να πηγαίνουν στην Λαμία, στον Βόλο και όπου αλλού θέλουν και όποτε θέλουν για δουλειές και διασκέδαση (θέατρο, συναυλίες, μουσεία, εκδρομές, βόλτες, κλπ)
Ναι ένα πρώην αποκομμένο χωριό λίγων ηλικιωμένων πλέον κατοικείται από σύγχρονους κοσμοπολίτες που ταξιδεύουν παντού και εύκολα

Ναι κάθε χρόνο και για κάποιες ημέρες το χωριό αποκλείεται από τα χιόνια
Εξάλλου είναι ορεινό χωριό όμως οι κάτοικοι δεν βγαίνουν στα κανάλια να μεμψιμοιρήσουν ότι δεν υπάρχει κράτος στεγάζουν τα κτηνοτροφικά τους πάρκα.Nαι τα στεγάζουν !!! ;Eχουν δικά τους εκχιονιστικά μηχανήματα.
Ξέρουν ότι θα χιονίσει (δεν ξαφνιάζονται !!!).Ζουν με αυτό και είναι οργανωμένοι και προετοιμασμένοι για αυτό

Εκμεταλλεύονται όλους τους διαθέσιμους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους καθώς και μέσα που μπορούν να βρουν (πως θα τα έκαναν εξάλλου όλα αυτά) "ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη"
Είπαμε ότι ήταν αποκομμένοι.Σήμερα όμως δεν είναι.Έχουν εξωστρέφεια.
Αλωνίζουν την Ελλάδα και το εξωτερικό.Παίρνουν πρωτοβουλίες για αλληλουποστηριζόμενες ενέργειες και στοχευμένες δράσεις προσανατολισμένες στον αντικειμενικό τους σκοπό.Ενεργοποιούν και συνεργάζονται με επιστήμονες και επαγγελματίες.Εκδηλώνουν επιστημονικά και τεχνολογικά συνέδρια.
Ναι αυτό το μικρό χωριό.
Προβάλλονται στα ΜΜΕ (εφημερίδες, τηλεόραση, internet, κλπ).Ναι είπαμε έχουν εξωστρέφεια επικοινωνούν και προβάλλονται δεν ομφαλοσκοπούν
Συνεργάζονται με καθηγητές και εντάσσονται σε ερευνητικά ακαδημαϊκά προγράμματα
Και φυσικά αντλούν τα διαθέσιμα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση (που συνήθως παραμένουν αδιάθετα από άλλους)
Άριστη και πλήρης εκμετάλλευση αυτών των ευρωπαϊκών κονδυλίων τα οποία διατέθηκαν ορθολογικά σε έργα υποδομής (όπως θα έπρεπε δηλαδή !!!)
Ουσιαστικά δηλαδή τι έκαναν;
Το αυτονόητο
Αυτό που λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η κοινή λογική: Πάρτε λεφτά να αναβαθμίσετε τον τόπο σας (μοντέλο περιφερειακής ανάπτυξης).Και το έκαναν και μάλιστα άριστα και υποδειγματικά. Και όχι διασπαθίζοντας τα ευρωπαϊκά κονδύλια με την βοήθεια των "γνωστών αγνώστων" (όποιος ξέρει από ευρωπαϊκά προγράμματα καταλαβαίνει τι εννοώ) σε χάρτινες και virtual "επενδυτικές προτάσεις"

Άφησα επίτηδες τελευταίο τον πρωτεργάτη της επιτυχίας τον επί 16 χρόνια άξιο κοινοτάρχη Δημήτρη Τσουκαλά.

Όλα ξεκίνησαν όταν συνταξιούχος πλέον επέστρεψε από την Αθήνα όπου έμενε μόνιμα

Δεν είπε λοιπόν ωραία τώρα που τελείωσα την σταδιοδρομία μου και μετά από τόσα χρόνια δουλειάς ας γυρίσω στο χωριό μου να αράξω και εγώ λίγο να ξεκουραστώ και να περνάω άνετα τώρα που έχω χρόνο,θα παίρνω την σύνταξη μου,θα πίνω τον καφέ μου στο καφενείο και θα συζητάω επί παντός του επιστητού,θα διαβάζω τα βιβλία μου και θα κάνω βόλτες στην ωραία εξοχή κάτω από τα πλατάνια και δίπλα στο ποτάμι
Και τα προβλήματα του χωριού; Ε, εγώ θα τα λύσω; Ας τα λύσουν οι νεότεροι. Εμείς ότι ήταν να κάνουμε στη ζωή μας το κάναμε.Κουραστήκαμε πια δεν αντέχουμε
Τόπο στους νέους.Αυτοί ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. τι ωραίο και βολικό άλλοθι που πολλές φορές, δικαιολογεί την απραξία και απάθεια των μεγαλυτέρων.όχι πάντα βέβαια.υπάρχουν πολλές φορές που πρέπει να δίνεις στον νέο ευκαιρίες για ηγεσία αλλά αυτό είναι άλλο μεγάλο και ανεξάρτητο θέμα και δεν είναι της παρούσης .
Αλλά βέβαια οι νέοι όσοι είχαν μείνει δηλαδή, έφευγαν και αυτοί αλλά τι να κάνουμε τώρα έτσι είναι τα πράγματα
Εξάλλου υπάρχει το κράτος που είναι υπεύθυνο για όλα.Την επόμενη φορά που θα δω τον βουλευτή θα του πω μερικές ιδέες που έχω για τον τόπο ναι αυτές που συζητάω στο καφενείο.Και αν δεν τα κάνει θα του δείξω εγώ δεν θα τον ξαναψηφίσω θα ψηφίσω άλλον .Αλλά από την άλλη σιγά μη λυθούν τα προβλήματα.Γιατί δεν λύθηκαν τόσα χρόνια; Έτσι θα είναι πάντα ,πόσους τέτοιους παραδομένους ξέρουμε; Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας.

Αντίθετα λοιπόν αποφάσισε να παλέψει και να ασχοληθεί με τα κοινά για να βοηθήσει πραγματικά το χωριό του

Και φυσικά όχι για να γίνει Κοινοτάρχης για να τον αποκαλούν στην πλατεία "Πρόεδρο" Και να συνεχίζει να ανακατεύει την σούπα
Άντε να κάνει και κανένα μνημείο για να έχει την υπογραφή του από κάτω πόσους τέτοιους Προέδρους ξέρουμε; Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας

Όταν ξεκίνησε λοιπόν, το τότε εγκαταλελειμμένο χωριό του είχε τα χάλια του .Δεν είδε όμως χάος και συντέλεια του κόσμου
Ούτε ξεκίνησε με αδιέξοδα ξεσπάσματα.Δεν πρότεινε π.χ. κατάληψη της νομαρχίας .Για να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματα τους
Δεν πήγαν στον βουλευτή τους για να προωθήσουν τα "δίκια" τους.Δεν έκαναν επικοινωνιακά happenings και ακτιβισμούς
Δεν κατέβηκαν με τρακτέρ στην Αθήνα .Δεν έριξαν γιαούρτια και μπογιές στον Υπουργό.Δεν έχυσαν στην εθνική οδό τόνους γάλα
για να "ευαισθητοποιηθεί" το κοινό της τηλεόρασης του κεντρικού δελτίου ειδήσεων.Δεν έφεραν τα κανάλια να "τραβήξουν" την ανέχεια τους.
Με γκρίζα πλάνα ενός χωριού φάντασμα.Και την γριούλα στο μισογκρεμισμένο από την εγκατάλειψη σπίτι της
Να την ρωτάει ο "δημοσιογράφος" το φοβερά πρωτότυπο και δημοσιογραφικά ευφυές "πως αισθάνεται" μόνη της τον χειμώνα χωρίς θέρμανση
και χωρίς τα παιδιά της και τα εγγόνια της που μπορεί να βρίσκονται φυσικά στριμωγμένα σε ένα μικρό διαμέρισμα σε κάποια πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας μέσα στο καυσαέριο εργαζόμενοι σκληρά για λίγα χρήματα και πληρώνοντας ακριβά τα είδη πρώτης ανάγκης
και φυσικά αν και κατάγονται από την κτηνοτροφική Ανάβρα αγοράζουν για το παιδί τους παστεριωμένο γάλα από κάποιο super market στην Αθήνα.

Και όλα αυτά πολύ απλά γιατί δεν βάσισε την ανάπτυξή του χωριού του στο κράτος.

Αντίθετα τόλμησε μια τοπική αναπτυξιακή προσπάθεια ώστε να υπάρξουν τοπικά έσοδα.
Καταρχήν να υπάρξουν κοινοτικά έσοδα και ατομικά εισοδήματα .Και στην συνέχεια έκανε κοινωνική πολιτική .Είδε και ανέδειξε το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ανάβρας .Την κτηνοτροφία, το περιβάλλον και το νερό . Και σήκωσε τα μανίκια του και δούλεψε .Είχε έμπνευση, είχε σχέδιο, είχε προτάσεις.Ενέπνευσε εμπιστοσύνη.Και οι πολίτες τον ψήφισαν, τον ξαναψήφισαν και τον ξαναψηφίζουν.
Έχουν τον ηγέτη που τους αξίζει !!!
Να ένα ωραίο παράδειγμα του "εμείς".
Μακάρι να αναδείξουμε από εμάς για μας και άλλους τέτοιους διαχειριστές των κοινών.
Πρέπει να τον δείτε. Δεν αισθάνεται "κουρασμένος".Δεν "τα έχει φτύσει".Είναι ένας έφηβος μεγάλης ηλικίας.
Δεν είπε ποτέ ότι κάποιοι "του κλέβουν το μέλλον του".Το μέλλον το δικό του και του τόπου του το όρισε ο ίδιος
Πως μιλάει; απτά ορθολογικά, και κατανοητά χωρίς "ξύλινο" λόγο και φυσικά τι κάνει για όλα αυτά που λέει και αυτά που πιστεύει

Ο ίδιος δεν αποδέχεται τη δικαιολογία της έλλειψης πόρων και μεταξύ άλλων σημειώνει:
Ο κάθε δήμαρχος ή κοινοτάρχης μπορεί να κάνει έργα, με κέφι και μεράκι, χωρίς κομματικές φιλοδοξίες, με σωστούς συνεργάτες και καλή γραμματειακή υποστήριξη.Κρίσιμο όμως σημείο για την ανάπτυξη του τόπου αποτέλεσε και το συνέδριο που πραγματοποιήσαμε.
Σε αυτό συμμετείχαν καθηγητές και ειδικοί από διαφορετικούς χώρους οι οποίοι διατύπωσαν προτάσεις για το μέλλον της Ανάβρας

Δεν ξεκινάει με το "Εγώ".
Δεν λέει "δοξάστε με σας έσωσα".
Δεν αναφέρεται στα προσωπικά "χαρακτηριστικά" του.
Τον ρωτάνε για το μυστικό της επιτυχίας .Και εκείνος χωρίς προεδρική αλαζονεία και ύφος "πετυχημένου"πολύ απλά αναφέρεται στους τρόπους που φυσικά ο καθένας μπορεί να κάνει το ίδιο και βέβαια δεν είναι μυστικοί, δεν τους κρύβει τους προβάλλει και τους αναλύει, ούτε μαγικές συνταγές είναι
αλλά από την άλλη ούτε και μπούσουλες και τυφλοσούρτες να κάνεις ένα απλό "copy paste" .
Χρειάζονται αναλυτικές και συνθετικές δημιουργικές ικανότητες.

Μακάρι να είχαμε και άλλους τέτοιους οραματιστές δημιουργούς.
Αλλά από εμάς εξαρτάται

Μακάρι να γεμίσουμε περίεργα "γαλατικά χωριά"
Και να είναι τόσα πολλά που να μη τα αποκαλούμε πλέον "περίεργα.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

brilliant disguise



I hold you in my arms as the band plays
What are those words whispered
baby
just as you turn away?
I saw you last night out on the edge of town
I wanna read your mind to know just what I've got
in this new thing I found.
So tell me what I see when I look in your eyes
Is that you
baby
or just a brilliant disguise?
I heard somebody call your name from underneath our willow
I saw something tucked in shame underneath your pillow.
Well
I've tried so hard
baby
but I just can't see
What a woman like you is doing with me.
So tell me who I see when I look in your eyes
Is that you
baby
or just a brilliant disguise?
Now look at me
baby
struggling to do everything right
And then it all falls apart
oh
when out go the lights.
I'm just a lonely pilgrim
I walk this world in wealth
I wanna know if it's you I don't trust
'Cause I damn sure don't trust myself.
Now you play the loving woman
I play the faithful man
But just don't look too close into the palm of my hand.
We stood at the altar
the gypsy swore our future was right
But come the wee wee hours
maybe
baby
the gypsy lied.
So when you look at me you better look hard and look twice:
Is that me
baby
or just a brilliant disguise?
Tonight our bed is cold
I'm lost in the darkness of our love
God have mercy on the man who doubts what he's sure of....

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011



Όταν το 1937 ο Γερμανός πάστορας Martin Niemoller (Μάρτιν Νίμελερ), έγραφε
ένα ποίημα, όπου περιέγραφε τις συνέπειες τής «απάθειας» του για τα όσα
διαδραματίζονταν στην Ναζιστική Γερμανία, αμφιβάλω εάν καταλάβαινε ότι στην
ουσία περιέγραφε «Το σύνδρομο του Θεατή» και τη διαχρονικά γενικευμένη
απόδοσή του σε όλες τις μορφές του κοινωνικού και πολιτικού βίου.
Περιέγραφε βιωματικά ο Martin Niemoller:

"Στη Γερμανία οι ναζιστές πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές κι εγώ δεν
μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν
συνδικαλιστής.
Μετά ήρθαν για τους καθολικούς, εγώ ήμουν προτεστάντης και γι' αυτό δεν
μίλησα.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε δεν είχε μείνει πια κανείς, να μιλήσει για
κανέναν."

Σήμερα, παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, για όσα διαδραματίζονται στη
χώρα μας:

«Πρώτα ήρθαν για τους stagers κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν stager.
Έπειτα ήρθαν για τους συνταξιούχους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν
συνταξιούχος.
Κατόπιν ήρθαν για τους δημοσίους υπαλλήλους κι εγώ δεν μίλησα γιατί δεν
ήμουν δημόσιος υπάλληλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και πάλι εγώ δεν μίλησα
γιατί δεν ήμουν ιδιωτικός υπάλληλος.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να
μιλήσει.»

Αλλά το ίδιο παραφρασμένο θα μπορούσε να αποδοθεί, από τον κάθε Ευρωπαίο:

"Πρώτα ήρθαν για την Ελλάδα και εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Έλληνας.
Έπειτα ήρθαν για την Ιρλανδία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Ιρλανδός.
Μετά ήρθαν για την Πορτογαλία κι εγώ δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Πορτογάλος.
Στη συνέχεια ήρθαν για την Ισπανία και την Ιταλία και πάλι δεν μίλησα, γιατί
δεν ήμουν ούτε Ισπανός, ούτε Ιταλός.
Μετά ήρθαν για μένα, αλλά τότε πια, δεν είχε απομείνει κανείς για να
μιλήσει".

Το παραπανω μου το εστειλαν σε ενα προωθητικο email με τιτλο το "συνδρομο του θεατη" και το παραθετω και στο blog. Θεωρω οτι εχει βαση γιατι σιγουρα ολους μας αφορα αυτη η κακη, πως να τη χαρακτηρισω δε ξερω, πραγματικοτητα που ζει η χωρα μας και σιγουρα δε χρειαζεται να φτασει καποιος στο αμην, οταν δηλαδη θιγoνται αμεσα τα συμφεροντα του για να ξεχυθει στους δρομους και να διαδηλωσει τα πιστευω του, βασικα να εκφρασει την αγανακτηση του, το μπουχτισμα του απο αυτη την κατασταση που ζει καθημερινα, που ξεφτελιζεται μερα με τη μερα, που δεν ξερει τι θα του ξημερωσει αυριο...Σημερα εκανα εκπομπη και ενιωσα σε καποια στιγμη αμηχανια γιατι ηθελα εκφρασω μεσα απο τη μουσικη οτι ειμαι παρουσα στη μαζωξη του κοσμου.
Ομως θα ηθελα να αναρτησω και αποσπασματα απο τα σχολια του Χάρης Γούλιου, δ/ντη επικοινωνίας του MEGA απο ενα blog οπου μας εξηγει τους λογους που δεν συμμετεχει στην πορεια στο Συνταγμα.

[...Οι μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις έχουν πάντα κάποιο λόγο που γίνονται και ένα στόχο που υπηρετούν. Οι Τυνήσιοι μαζεύτηκαν στις πλατείες τους για να ρίξουν ένα δικτατορικό καθεστώς. Και πολλοί έχασαν τη ζωή τους γι αυτό .Οι Ισπανοί, που τόσο θαυμάσατε, είχαν ένα μακρύ κατάλογο συγκεκριμένων αιτημάτων. Αναζητήστε τον! Εδώ, όσο κι αν έψαξα , δεν βρήκα τι ακριβώς ζητούσατε. Η Ελλάδα σήμερα αντιμετωπίζει μια πολύ μεγάλη κρίση. Ποιες είναι οι θέσεις σας; Είστε αγανακτισμένοι επειδή το Κράτος είναι υπερβολικά μεγάλο ή επειδή απολύει συμβασιούχους; Θέλετε να ψωνίζετε με το ευρώ περισσότερα από όσα μπορείτε σήμερα λόγω κρίσης να ψωνίζετε ή θέλετε τη δραχμή στο πορτοφόλι σας (κι ας μην υπάρχει τίποτα να ψωνίσετε;). Είστε αγανακτισμένοι επειδή υπάρχουν πολλοί μετανάστες στη χώρα ή τους θέλετε κι εκείνους δίπλα σας στην πλατεία; Μπορώ να απαριθμήσω και πολλά άλλα ερωτήματα. Φοβάμαι πως οι απαντήσεις θα είναι πολύ διαφορετικές από τον καθένα σας. Όμως, εσείς δεν θέσατε καν τις ερωτήσεις....]
[...Χρησιμοποιήθηκε η τρομακτική πράγματι δύναμη των social media απλά για να εκφραστεί η απελπισία μιας γενιάς που δεν καταλαβαίνει τι της συμβαίνει. Κι αυτός δεν είναι λόγος ούτε για συγκίνηση, ούτε για πανηγυρισμούς. Οι περισσότεροι ένιωσαν προσβολή στο ελληνικό τους φιλότιμο γιατί οι Ισπανοί είπαν ότι οι Έλληνες κοιμούνται… Εμένα αυτό σαν κίνητρο για μια μεγάλη κινητοποίηση, μου προκαλεί ντροπή!
Θα ερχόμουν κι εγώ αν… Αν κάποιος με καλούσε σε μια διαδήλωση-γιορτη γιατί επιτέλους μια γενιά απελευθερώνεται από την πίεση της μαμάς να πάει να γλύψει τον βουλευτή για μια 6μηνη σύμβαση! Τέρμα τα κρατικά φράγκα για ρουσφέτια- τέρμα κι ο εξευτελισμός!
Θα ερχόμουν αν κάποιος μου πρότεινε να πάμε να πιούμε όλοι μαζί γιατί γκρεμίζεται η Ελλάδα που αναπτύχθηκε με όραμα την οικοδομή!....]
[...Κάποιος έγγραψε στη σελίδα των Αγανακτισμένων ότι «αυτή είναι μόνο η αρχή». Εννοούσε η αρχή μιας διαμαρτυρίας δίχως τέλος; Εγω λέω πως αξίζει πολύ περισσότερο τον κόπο να είναι η αρχη μιας νέας εποχης. Δε δέχομαι η νεα γενιά της Ελλάδας να είναι απελπισμένη. Αγανακτήσαμε- ας τελειώνουμε επιτέλους μ' αυτό. . Η επόμενη συγκέντρωση θα'θελα να έχει ένα στόχο. Και όχι βέβαια να μας δείξει η ισπανική τηλεόραση(!!). Αλλά να φωνάξουμε πως θέλουμε να μείνουμε στην Ευρώπη και να τα ξαναφτιάξουμε όλα από την αρχή. Θα θελα μια πλατεία γεμάτη με ενημερωμένους συνειδητούς πολίτες που βλέπουν την Κριση να γκρεμίζει την Ελλάδα της αρπαχτής.
Και ειναι αποφασισμένοι να κάνουν και θυσίες , φτάνει να υπάρχει καθαρός στόχος. «Δεν έχουμε σχέση με κομματα» λέγατε στο facebook. Υποχρεώστε τα κόμματα να πάρουν ξεκάθαρη θέση για το τι πρέπει να γινει στο μέλλον , λέω εγω. Η ελάτε να φτιάξουμε τα δικά μας κόμματα.]
[....Πιστεύω πως είμαστε παρα πολλοι που μας αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που ζήσαμε τόσα χρόνια. Σταθείτε μια στιγμή. Σκεφτείτε ότι μέσα από την καταρρευση του παλιού θα βγει το καινούριο. Ένα πράγμα χρειάζεται. Να πάψουμε να καταριόμαστε το παλιο και να επικεντρωθούμε στο καινούριο. Οσοι συμφωνείτε, ελάτε να ξεκαθαρίσουμε σε τι πιστεύουμε. . Και καλέστε με στην επόμενη συγκέντρωση. Όχι των απελπισμένων ! Αλλά αυτων που ονειρευονται, που αισιοδοξουν και είναι αποφασισμένοι να πάμε μπροστά!. Με σαφεις επιλογες.]

Αυτος ειναι ο αντιλογος και μαλιστα απο ανθρωπο των MME. Και το υπογραμμιζω αυτο γιατι πιστευω στην ουσιαστικη δημοσιογραφια και φυσικα οχι στην καταντια της, οπως ειναι δηλαδη τωρα.
Κατεβηκα κι εγω στο Συνταγμα, φωναξα συνθηματα, μουτζωσα αλλα μου λειπει αυτο...ο στοχος. Φωναζω, δινω το παρον, δεν κοιμαμαι, αλλα πρεπει κατι να γινει ριζοσπαστικο, και ακομα δεν εχει φανει κατι στον οριζοντα. Βεβαια, εγινε η αρχη, για να δουμε τι επεται στη συνεχεια...

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Κεδροδασος Μαλεβης



Ειχα γραψει πριν καπoιους μηνες για την δραστηριοτητα που ξεκινησα φετος, την ορειβασια. Ηθελα να ερθω πιο κοντα στη φυση και κυριως να γνωρισω τα ελληνικα βουνα.
Στην αρχη πηγα σαν τουριστρια στην πρωτη πορεια βαθμου δυσκολας 1, αλλα τελικα πολυ γρηγορα οι βαθμοι δυσκολιας εγιναν 4,5. Εκανα αναβαση σε χειμερινο βουνο.. με λιγα λογια εκανα υπερεντατικα μαθηματα...Ειχα καλη παρεα βεβαια, αλλα η αληθεια ειναι οτι με κερδισε αμεσως το βουνο κι ολες οι χαρες του. Εφτασα σε σημειο τωρα που καλοκαιριαζει να νοσταλγω τα χιονια!
Ετσι λοιπον ψαχνοντας να βρω συνοδοιπορους -γιατι δεν εχουν ολοι την ιδια αποψη για τα βουνα- βρηκα 2 καλους φιλους και πηγαμε πεζοπορια στον Παρνωνα χτες, στο κεδροδασος της Μαλεβης μαζι με τον ΠΟΑ.
Θεωρω οτι ειναι πολυ καλα οργανωμενος συλλογος, μαλιστα την προηγουμενη μερα ειχαν παει μελη του για να σηματοδοτησουν καποια σημεια στο μονοπατι. Η φυση ηταν σε μερικα σημεια πολυ ομορφη, μαλιστα το δασαρχειο ειχε τοποθετησει ταμπελες που ονοματιζαν τα δεντρα.
Ηταν πραγματικα πολυ ευκολη βολτα (και χωρις σηματοδοτηση το εβρισκες το μονοπατι)και γινοταν πολυ κουραστικη γιατι σε καποια σημεια χρειαζοταν να σταματαμε για να περιμενουμε το κομβοι των 75 ατομων που συμμετειχαν με αποτελεσμα να μου ερχεται νυστα... Αν εξαιρεσουμε το τελευταιο ανηφορικο κομματι του μονοπατιου που οδηγουσε στο χωριο του Αγιου Πετρου οπου και θα καταληγαμε, δεν ειχε καμια μα καμια δυσκολια.



Ειναι καλο να ακολουθεις καποιες εκδρομες που κανουν οι συλλογοι, ειδικα αν δεν ξερεις απο τα μονοπατια αλλα για μενα το ιδανικο ειναι να εχεις μια παρεα 5-10 ατομων που να γουσταρουν πραγματικα το βουνο και την περιπετεια του, ωστε να μπορεις να κινηθεις ανεξαρτητα και να κανεις το δικο σου κουμαντο. Μεχρι λοιπον εκεινη την φορα που θα συμβει, γιατι θα γινει..
Προς το παρον το καλοκαιρι εχει ξεκινησει ηδη καλα με την εκδρομη αυτη και επονται και αλλες

Και κατι ακομα

Κάθε σχέση είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να εργαστεί κάποιος με σκοπό να κατανοήσει τον εαυτό του και να εξαγνίσει τις εγωιστικές τάσεις του. Κάθε σχέση μας προσφέρει δυνατότητες για να μάθουμε την θυσία και την συνεργασία.

Στις σχέσεις μας, ο εγωισμός μας, ο εγωκεντρισμός μας, τα συναισθηματικά και διανοητικά μπλοκαρίσματά μας αντανακλώνται πίσω σε μας μέσα από δυσάρεστες εμπλοκές με τον σύντροφό μας. Τα αρνητικά συναισθήματα που έχουμε σε μια σχέση δεν είναι άλλο παρά μια αντανάκλαση της δικής μας έλλειψης αγάπης και ωριμότητας.

Κάθε σχέση συμβάλλει στην εξέλιξη μας. Όσο πιο δύσκολη η σχέση, τόσες περισσότερες και οι ευκαιρίες για μάθηση. Μόνο μέσα από την επαφή με τον άλλο, μέσα από τις σχέσεις ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις αδυναμίες, τις ανασφάλειες και τις προσκολλήσεις μας. Έτσι, κάθε σχέση μας βάζει το δίλημμα να υποφέρουμε ή να αναπτυχθούμε. Στην πορεία, καταλαβαίνουμε ότι στην πραγματικότητα μόνο όταν αντιμετωπίσουμε κατάματα τις ανασφάλειες και τα προβλήματα μας μπορούμε να μάθουμε και να εξελιχτούμε. Όσο πιο δύσκολη η σχέση, τόσο μεγαλύτερη η ευκαιρία για ανάπτυξη.

Κάθε σχέση μας βάζει μπροστά στην πρόκληση να μάθουμε να δίνουμε, αντί να εστιαζόμαστε στο τι παίρνουμε από τον άλλον. Οι περισσότερες σχέσεις αποτυγχάνουν γιατί τα άτομα που μπαίνουν σ΄ αυτήν ζητάνε από τον άλλον να τους καλύψει τις ελλείψεις και τις ανάγκες του. Κρίνουμε τον άλλο σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας, και είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν τις επιθυμίες τους ανάγκη και χάνουν τον εαυτό τους μέσα σε μια σχέση. ¨όμως ο σκοπός της σχέσης δεν είναι να έχεις κάποιον άλλον που να μπορεί να σε γεμίσει. Είναι το να έχεις έναν άλλο με τον οποίο να μπορείς να μοιραστείς την πληρότητά σου.

Κάθε άτομο με το οποίο κάνουμε σχέση είναι το σωστό άτομο για το επίπεδο της εξέλιξής μας. Εμείς στην ουσία προσκαλούμε στην ζωή μας τον σύντροφό μας για να μάθει κάποιο συγκεκριμένο μάθημα που πρέπει να πάρουμε και οι 2 εκείνη την φάση της ζωής μας. Όταν λέτε ότι μπλέξατε με λάθος άτομο, στην ουσία ομολογείτε ότι δεν μπορέσατε να διακρίνετε την ευκαιρία για ανάπτυξή σας και νικηθήκατε από τις προσκολλήσεις και τις ανασφάλειές σας.

Kάθε σχέση μας προσφέρει την ευκαιρία να κατανοήσουμε και να αποδεχτούμε το διαφορετικό, αυτό που βαδίζει παράλληλα με εμάς, αλλά δεν ταυτίζεται με εμάς. Συνεπώς, όσο πιο διαφορετικός είναι ο άλλος, τόσο περισσότερο κέρδος θα έχουμε να μπορέσουμε να τον αποδεχτούμε και να μην τον επικρίνουμε γι΄ αυτό που είναι ή να προσπαθούμε να τον αλλάξουμε.


Κάθε χωρισμός, είναι μια ευκαιρία και μια πρόκληση να μάθουμε να απελευθερώνουμε τον εαυτό μας και τον άλλον. Να μάθουμε να κατανοούμε, να συγχωρούμε και να μαθαίνουμε ότι μέσα σε κάθε τέλος υπάρχουν οι σπόροι για μια καινούργια αρχή. Η ελιά είναι ένας θαυμάσιος καρπός, αλλά για να βγει το πολύτιμο λάδι πρέπει να τριφτεί, να πιεστεί, να συνθλίβει. Μόνο μέσα από την τριβή με την απώλεια και τον πόνο, την επαφή με τον θάνατο- κάθε χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος, με την έννοια ότι τελειώνει μια φάση στην ζωή μας- βγαίνει το πολύτιμο λάδι της εμπειρίας της ζωής, αναπτυσσόμαστε και κατανοούμε τον εαυτό μας καλύτερα.

-Ειναι σκεψεις που ολοι εχουμε κανει λιγο-πολυ, μου φανηκαν καλα διατυπωμενες γι' αυτο και τις αναρτησα-

Καρμα ΙΙ


Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να εισπνεύσουμε.
Μετά πρέπει να εκπνεύσουμε.
Αυτός είναι ο ρυθμός της ζωής.
Αυτός είναι ο φυσικός Νόμος της ανταποδοτικότητας
Όπου κάθετι και όλοι επηρεάζονται.
Αρχίζετε παίρνοντας αυτό που στο τέλος δώσατε.
Είναι ο Νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος.
Αυτός ο άγραφος Νόμος συμπεριλαμβάνει κάθε πράξη που κάνουμε.
Είναι ο Νόμος της τέλειας δικαιοσύνης.
Πάντα παίρνουμε το αντάλλαγμα από οτιδήποτε δίνουμε.


Τι είναι Κάρμα;

Κάρμα είναι ο φυσικός πνευματικός Νόμος ή αρχή που κυβερνάει όλες τις σχέσεις μας. Ξεκινάει με το σπόρο της σκέψης ο οποίος αναπτύσσεται και μεγαλώνει με τον χρόνο μέσω των αισθημάτων, της στάσης, των πράξεων και των σχέσεων. Και τελικά εγκαθίσταται μέσα στην ψυχή σαν χαρακτηριστικό της προσωπικότητας, κα αναδύεται ξανά με τη μορφή μιας άλλης σκέψης.

Ο Νόμος του Κάρμα μπορεί να γίνει κατανοητός σαν τον πνευματικό ισοδύναμο του Νόμου του Νεύτωνα τον σχετικό με την Κίνηση, σύμφωνα με τον οποίο εκφράζεται η άποψη ότι για κάθε δράση (στο φυσικό επίπεδο) υπάρχει μια ίση και αντίθετη αντίδραση. Στη φυσική η κατανόηση της ακρίβειας του Νόμου του Νεύτωνα έριξε τόσο πολύ φως σε ένα κόσμο που προηγούμενα ήταν σκεπασμένος με μυστήριο, έτσι που μπήκαν τα θεμέλια πολλών ανακαλύψεων και της τεχνολογίας.

Ο Νόμος του Κάρμα

Ο Νόμος του Κάρμα είναι αναμφίβολα ίδιος στη πνευματική διάσταση. Δηλώνει ότι ‘για κάθε πράξη στο πνευματικό επίπεδο υπάρχει μια ίση και αντίθετη αντίδραση’. Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος δώσει ευτυχία θα λάβει ως αντάλλαγμα ευτυχία και εαν δώσει λύπη θα λάβει στον ίδιο βαθμό λύπη. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε συναισθήματα δημιουργήσω στον άλλον τελικά γίνονται οι δικές μου εμπειρίες.

Οι συνέπειες του Νόμου του Κάρμα

Η κατανόηση του Νόμου του Κάρμα με κάνει να συνειδητοποιήσω ότι κάθε πράξη (ή κάρμα) δημιουργεί ένα αντάλλαγμα, μια συνέπεια - ομοίως, γεγονότα (και τα αποτελέσματά τους) μπορούν να συμβούν μόνο όταν υπάρχει η αντίστοιχη αιτία. Αυτό σημαίνει ότι οτιδήποτε καταστάσεις αντιμετωπίζω αυτή τη στιγμή - οτιδήποτε με εξαναγκάζει ή με απωθεί και οτιδήποτε νοιώθω – είναι το αποτέλεσμα των δικών μου προηγούμενων σκέψεων, αποφάσεων και πράξεων. Η κατανόηση του Νόμου του Κάρμα δίνει βαθιά σπουδαιότητα στην έννοια της υπευθυνότητας και της δικαιοσύνης.

Μερικές φορές ο Νόμος του Κάρμα γίνεται κατανοητός μόνο κατά το ήμισυ. Κάποιος μπορεί να σκεφθεί, “εαν οτιδήποτε μου συμβαίνει τώρα είναι αποτέλεσμα των δικών μου πράξεων του παρελθόντος, δεν μπορώ να κάνω τίποτε”. Αλλά αν το παρελθόν δημιουργεί το παρόν, το παρόν δημιουργεί το μέλλον. Αντί κάποιος να είναι σκλάβος του παρελθόντος, η κατανόηση του Νόμου του Κάρμα μας εμπνέει δραστήρια να δημιουργήσουμε τη μοίρα μας.

Ο Νόμος του Κάρμα: Απόλυτη Δικαιοσύνη

Η σκέψη είναι ο σπόρος, η πράξη είναι ο καρπός της. Η ποιότητα του καρπού εξαρτάται από την ποιότητα του σπόρου. Οι καλές σκέψεις οδηγούν σε καλές πράξεις οι οποίες βοηθούν τους άλλους καθώς και τον εαυτό. Ο Νόμος του Κάρμα αρχίζει να δουλεύει προς όφελός μου όταν σταματήσω να κάνω πράξεις από συνήθεια που είναι επιζήμιες, πάρω την υπευθυνότητα να δω θετικά τις συνέπειες κάθε πράξης που έχω κάνει στο παρελθόν, και δώσω προσοχή να κάνω θετικές πράξεις από εδώ και πέρα. Ο Νόμος του Κάρμα είναι ένας Νόμος απόλυτης δικαιοσύνης ο οποίος εύκολα μεταφέρεται από τη μια ζωή στην άλλη, δίνοντας την δυνατότητα στην ψυχή να δρέψει τους καρπούς από οποιοδήποτε σπόρο έχει φυτέψει και να δημιουργήσει τη μοίρα που θέλει.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011



Μarianne Faithful:
Aυτη η γυναικα απο γρουπι των Rolling Stone, ερωμενη του Mick Jagger, μετεπειτα μουσα του, που τραγουδησε τραγουδια των Stones, οπως το As tears go by, το Sister morphine , που για μενα ειναι συγκλονιστικη η ερμηνεια της, δεινει ολη την ενταση, πτωση, ενος μορφινομανους ανθρωπου, που εχει μια φωνη λιγο "δυσκολη" μου δινει την αισθηση οτι ειναι σαν ραγισμενη, τραγουδαει σημερα αυτο το υπεροχο τραγουδι στο τελευταιο της αλμπουμ.
Μια κιθαρα που παιζει στο βαθος θυμιζοντας Pink Floyd, και μπροστα η υπεροχη ερμηνεια-απαγγελια της Marinne, υμνος στην Αγαπη.
Eνταξει, το λεει η ψυχουλα της.

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

ΚΑΡΜΑ

Δεν υπάρχει κάποια μαγική φόρμουλα ή κάποιο μάντραμ που θα λύσει το (αρνητικό) μας κάρμα, δεν πρέπει να τρέφουμε τέτοιες αυταπάτες. Η λύση του κάρμα βρίσκεται στον αγώνα της καθημερινότητας, στον αγώνα για υπηρεσία, διαλογισμό, και το κυριότερο, στον αγώνα για ξεπέρασμα των εγωισμών μας. Είναι άλλωστε ο εγωισμός μας που κίνησε το νόμο του κάρμα έτσι κι αλλιώς.

Έτσι λοιπόν το κάρμα μας δεν λύνεται κάπως μαγικά, αλλά με το να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις άμεσες συνθήκες που βιώνουμε στη καθημερινότητα. Και η επιτυχία αυτή συνίσταται στην ανιδιοτέλεια, στην αγάπη, στη προσφορά. Γι’ αυτό και η κάρμα γιόγκα, η γιόγκα δηλαδή της υπηρεσίας, μας λυτρώνει από τα αρνητικά μας κάρματα.

Έτσι π.χ. αν έχουμε αρνητικό κάρμα με κάποιο μέλος της οικογένειας -πράγμα πολύ συχνό-, τότε φροντίζουμε να γίνουμε δότες προς το άτομο αυτό, αντί να εμπλεκόμαστε σε εγωισμούς και βαμπιρισμούς που διαιωνίζουν το άσχημο κάρμα. Το ίδιο και στις υπόλοιπες σχέσεις μας, αισθηματικές, φιλικές, ή με κάποιο αφεντικό κλπ. Είναι η υπέρβαση του εγωισμού που θα λύσει το κάρμα. Επίσης η βαθιά συγχώρεση λύνει κάρμα, μας απελευθερώνει, καθώς απελευθερώνουμε τον άλλον. Βέβαια συχνά μπορεί να λέμε μέσα μας ‘σιγά μην συγχωρέσω τον τάδε μετά από όσα μου έκανε’. Όμως αυτό δείχνει έλλειψη υπευθυνότητας, καθώς κανένας εξωτερικός παράγοντας ή άνθρωπος δεν είναι η αιτία για τα δικά μας παθήματα – εμείς τα έλξαμε, εμείς τα δημιουργήσαμε και οι άλλοι άνθρωποι είναι απλά κάποιο μέσον. Οπότε μάλλον θα πρέπει να τους ευγνωμονούμε που έπαιξαν και αυτό το δυσάρεστο ρόλο.

Στην τελική, ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε… Οι άγιοι, αλάνθαστοι, αγγελικοί; Το ότι βρισκόμαστε στη γη, από μόνο του δείχνει ότι έχουμε κακό κάρμα. Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να ταπεινώνουμε το εγώ μας. Και αυτό δεν είναι παρά το πρώτο βήμα. Μετά πρέπει να μάθουμε να βάζουμε τους άλλους ανθρώπους πριν από εμάς. Αυτό είναι κι ένα βασικό δείγμα πνευματικής ωρίμανσης.

Έτσι για να καταλάβουμε ποιο είναι το κάρμα μας, απλά κοιτάμε τις πρακτικές συνθήκες της καθημερινότητάς μας, τόσο τις εξωτερικές, όσο και τις εσωτερικές-ψυχολογικές-ενεργειακές. Προβλήματα στη δουλειά, θα δείξουν ότι έχουμε κάποια αδράνεια, κάποια έλλειψη ενεργοποίησης – και αυτή η έλλειψη αυτό-ενεργοποίησης δεν είναι παρά εγωισμός. Ο εγωισμός έχει χίλιες δυο εκφάνσεις, αλλά στην ουσία του είναι αδράνεια, αντίσταση στη Ροή και την εξέλιξη.

Μας λείπει υγεία σωματική ή ψυχική; Και αυτό είναι αποτέλεσμα κακού κάρμα. Πάλι ο εγωισμός θα κατέστρεψε την υγεία μας, με την μορφή ηδονισμών, όπως η λαιμαργία ή η κακή-ηδονιστική διατροφή, το τσιγάρο, η αρνητική ζωή και σκέψη γενικώς – και πάλι δηλαδή οι εγωισμοί μας. Κάθε αρνητικότητα είναι εγωισμός. Ακόμα και τα παιδιά που γεννιούνται με κάποιο πρόβλημα υγείας, δεν είναι ‘θύματα’, είναι ανόητο να πιστεύουμε κάτι τέτοιο. Ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί το μέλλον του και δημιουργεί και το σώμα του ακόμα, με τις πράξεις και τις σκέψεις του.

Βιώνουμε κατάθλιψη και πνευματικό ‘κλείσιμο’ ή αδιέξοδο; Κι αυτό είναι σαφής ένδειξη αρνητικού κάρμα, ενώ και πάλι είναι ο εγωισμός η αιτία, με τη μορφή τώρα του υλιστικού focus, της άρνησης για διαλογισμό και ξεπέρασμα των υλιστικών αγχών και κολλημάτων μας, την άρνηση για υπέρβαση της κατάστασής μας. Ο νόμος της εξέλιξης είναι αμείλικτος, δεν επιδέχεται την αντίσταση του εγωισμού. Αν προβάλουμε αντίσταση, απλά θα ασθενήσουμε σε κάποιο επίπεδο, φυσικό ή πνευματικό. Έτσι λοιπόν είναι σοφό να συντονιστούμε με τη ροή της εξέλιξης, με το να αγωνιζόμαστε να υπερβαίνουμε τον εαυτό μας, καθώς εδώ στη γη βρισκόμαστε σε ένα πεδίο με βαρείς κραδασμούς, και με σώματα (και άρα και νου) με αρκετή αδράνεια, η οποία αντιστέκεται στη ροή της εξέλιξης. Σίγουρα η γη είναι ένα γυμναστήριο που σηκώνουμε πολλά βάρη, γι’ αυτό όμως έχουμε και τη δυνατότητα να χτίσουμε μεγαλύτερους πνευματικούς μύες, απ’ ότι αν βρισκόμασταν σε έναν πιο εκλεπτυσμένο πλανήτη.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να επισκεφτούμε κάποιον που κάνει αναδρομή σε προηγούμενες ζωές για να δούμε ποιο είναι το κάρμα μας. Πολύ απλά, οι συνθήκες που ζούμε στο τώρα είναι το αποτέλεσμα των παρελθοντικών πράξεών μας, τόσο στο απώτερο παρελθόν, όσο και πιο πρόσφατα. Το κάρμα μπορεί να εκδηλωθεί και άμεσα, μετά από λίγα δευτερόλεπτα. Αν λοιπόν έχουμε έναν σύζυγο που μας φέρεται σκληρά, μας απατά κλπ, το πιθανότερο είναι να κάναμε κι εμείς τα ίδια. Τόσο απλό είναι το κάρμα, δεν είναι ένας ασαφής, ‘μεταφυσικός’ πνευματικός νόμος. Απλά εμείς πρέπει να μάθουμε να ξεσκεπάζουμε στον εαυτό μας τις ιδιοτέλειες, τα εγωιστικά κίνητρα που κρύβουμε στο είναι μας και τα οποία κινούν το νόμο του (αρνητικού) κάρμα.

If you want to know your past life, look into your present condition; if you want to know your future life, look at your present actions.
-Padmasambhava

«Αυτά που δεν καταφέρνουμε να ενσωματώσουμε
στη συνείδησή μας, έρχονται πίσω σε μας σαν μοίρα»

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Παγκοσμια Ημερα Μουσειων

Εχθες οπως πολλοι γνωριζετε ηταν η Παγκοσμια Ημερα Μουσειων γεγονος που επετρεπε την ελευθερη εισοδο των πολιτων σε οποιοδηποτε μουσειο. Εγω επελεξα την Ακροπολη ορμομενος απο τρια κριτηρια. 1: Αγαπω τη Διονυσιου Αεροπαγιτου 2: Με συναρπαζει να βλεπω να αντανακλουν τα εκθεματα του Μουσειου στο τζαμι οπου απεναντι στεκεται αγερωχος ο Παρθενωνας με καμαρι για τα εκθεματα-παιδια του που στεγαζονται μεσα στο μουσειο και παραπονο για οσα εχουν "απαχθει" στο εξωτερικο με βιαιο τροπο. 3: Για τη Συμφωνικη του Δημου Αθηναιων που διακοσμουσε μουσικα ολο αυτο το ομορφο τοπιο.

Ωστοσο θα αναφερω μια κωμικη κατασταση πηγαινοντας προς το Μουσειο. Αποφασιζοντας με μια καλη φιλη να παμε μαζι περπατωντας απο τα σπιτια μας στη Διονυσιου Αεροπαγιτου, σκεφτηκα φτανοντας στην Ηροδου Αττικου να κοψουμε μεσα απο τον Εθνικο Κηπο (ωρα 20:25 το τονιζω, υπαρχει λογος) και να βγουμε απο την εξοδο του Ζαππειου. Μεχρι ομως να φτασουμε στην εξοδο του Ζαππειου, ο Ηλιος ειχες μολις δυσει και ηταν κλειστη (διοτι οπως λιγοι γνωριζετε οι πορτες του Εθνικου Κηπου ανοιγουν στην ανατολη του ηλιου και κλεινουν στη δυση του). Αφου λοιπον τη βρηκαμε κλειστη ειπαμε να παμε πισω στην Κεντρικη εισοδο της Ηροδου Αττικου να βγουμε! Ελα ομως που ηταν και αυτη κλειστη....... Ψαχναμε λοιπον να βρουμε ενα αστυνομικο να ρωτησουμε πως θα βγουμε, πηγαιναμε τοιχο τοιχο για να φωναξουμε καποιον να μας ακουσει. Βρισκουμε εν τελει καποιον Ειδικο φρουρο και μας λεει να παμε κατα μηκος το φραχτη και να βρουμε στη Βασ. Σοφιας ενα σκοπο ο οποιος ειχε κλειδι και θα μας ανοιγε. Ελα ομως που δεν τον βρισκαμε...... Εν τω μεταξυ μεσα στον κηπο δεν υπαρχει φωτισμος, παρα μονο περιφερειακα. Αρχισαν λοιπον να πεταγονται γατες μεσα στο σκοταδι, βατραχια, να ακουγονται κουκουβαγιες, καποια παγωνια, να ακουγονται οι χελωνες που περπατουσαν πανω στα φυλλα, λες και ειχαμε αιχμαλωτιστει στο Μαγεμενο Δασος και μας παρακολουθουσε η κακια μαγισσα μεσα απο τη γυαλινη σφαιρα της............ Αφου ειδαμε και αποϊδαμε, αποφασισαμε να κανουμε μαντραπηδα (στρατιωτικος ορος). Η φιλη μου ωστοσο ηταν τυχερη (και ιδιαιτερα fit) και βρηκαμε ενα σημειο οπου ηταν λιγο λυγισμενα τα καγκελα και μπορουσε να περασει απο μεσα, οποτε βγηκε. Εγω ειμαι μεν fit, αλλα ειμαι λιγο πιο ευσωμος και δε χωρουσα οποτε πηδηξα απο την πορτα που ειχε και ηταν χαμηλη. Να προσθεσω οτι το σημειο απ'οπου βγηκαμε εβλεπε κατευθειαν στην Εξοδο του Ζαππειου οπου περνουσε αρκετος κοσμος λογο εκθεσης βιβλιου που ειχε. Η φιλη μου μολις βγηκε αρχισε να κουμπωνει το μπλουζακι της διοτι στην προσπαθεια να βγει ανοιξαν καποια κουμπια. Φανταστειτε τωρα το εξης: Να ειστε καποιος που το βλεπει απο εξω, δηλαδη να βλεπετε μια κοπελα να βγαινει απο τα καγκελλα, ενα αντρα να τα πηδαει και μετα η κοπελα να κουμπωνει το μπλουζακι της και οι δυο τους να γελανε μετα, τι συμπερασμα θα βγαζατε;;;;; Μαλλον οτι αυτοι οι δυο μεσα στον Κηπο εκαναν πονηριες...... χαχαχαχαχαχα. Ηταν γενικα πολυ αστεια ολη η φαση. αφου λοιπον περιπλανηθηκαμε για μιση ωρα στο "Μαγεμενο Δασος" και ειχαμε στησει κατι αλλους φιλου 45 λεπτα στο Μουσειο της Ακροπολης, ολα καλα.........

Υπαρχουν βεβαια και χειροτερα, θα μπορουσαμε να περιμενουμε την Ανατολη του Ηλιου για να ξαναβγουμε..............

Αρα για εμας ηταν Παγκοσμια Ημερα Μουσειων και.............. Ξωτικων του Δασους..........

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011


Επισκεφτηκα την προηγουμενη Κυριακη την εκθεση ART-ATHINA που πραγματοποιηθηκε από τις 12 έως και τις 15 Μαΐου 2011 στο Κλειστό Π. Φαλήρου (γήπεδο TaeKwonDo). Διαβασα οτι παρά τη μεγάλη παγκόσμια οικονομική κρίση, και φέτος συμμετέχουν 58 γκαλερί από 9 χώρες. Επίσης, παρουσιάζονται 42 φορείς που σχετίζονται με τη σύγχρονη τέχνη (μουσεία, ιδρύματα, εκδόσεις τέχνης και media).
Ειχα VIP προσκληση οποτε ειπα να το εκμεταλλευτω.
Η εκθεση ηταν διαμορφωμενη σαν λαβυρινθος. Διαδρομακια σε πηγαιναν στα περιπτερα οπου ειχαν τοποθετηθει οι πινακες, οι φωτογραφιες και τα διαφορα installations. Λιγα εργα μου τραβηξαν την προσοχη οπως αυτη η φωτογραφια που απεικονιζει την 11 Σεπετμβριου και στην οποια με φωτομονταζ φαινεται μπροστα ο πρωταγωνιστης απο το "Μικρο σπιτι στο λιβαδι". Μου φανηκε πολυ εξυπνο και με γερη δοση ειρωνειας απο τον καλλιτεχνη το εργο αυτο.









Δυστυχως, δεν ειχε κλιματισμο και ηταν αποπνικτικα... Και αυτο το πηγαινε-ελα στα διαδρομακια με κουρασε. Χρειαζομουν επειγοντως ενα μασαζ :P



Ηπιαμε ενα κρασι με την παρεα μου στο lounge bar και πηραμε το δρομο για το σπιτι. Ειχαμε παρκαρει στο παρκινγκ ομως, με αποτελεσμα την ωρα που εκλεινε η εκθεση να εχει προκληθει ενα τεραστιο μποτιλιαρισμα που ειδαμε και παθαμε να βγουμε στην Ποσειδωνος.
Ας ελπισουμε καλυτερη οργανωση για του χρονου.

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Botox σε 8χρονη

Στις μέρες μας οι περισσότεροι, στην πλειονότητα τους γυναίκες ανησυχούν για την εξωτερική τους εμφάνιση και καταφεύγουν σε διάφορες μεθόδους για να καταπολεμήσουν τα σημάδια του χρόνου. Μια από τις πλέον γνωστές και δημοφιλείς μη χειρουργική μέθοδος είναι οι ενέσεις Botox. Το γεγονός ότι μπορεί μετά από συνεχή και εκτεταμένη χρήση να καθιστούν το πρόσωπο σαν μια ανέκφραστη μάσκα, δεν φαίνεται να πτοεί βέβαια πολλούς.

Μια μητέρα όμως στην Καλιφόρνια θεώρησε ότι βλέπει ρυτίδες και στην 8χρονη κόρη της. Η Κέρυ Κάμπελ έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις για την παραδοχή της ότι υποβάλει την κόρη της σε ενέσεις Botox, που πραγματοποιούσε μάλιστα η ίδια. Όπως δηλώνει, ήθελε να απαλλάξει την κόρη της από τις ρυτίδες που σχηματίζονταν στο πρόσωπό της, όταν χαμογελούσε, ενώ υποστήριξε ότι το ζήτησε και το ίδιο το παιδί όταν δήλωσαν συμμετοχή σε καλλιστεία. Δεν είναι όμως η μοναδική μητέρα που χρησιμοποιεί botox στο παιδί της, η ίδια ανέφερε ότι την παρότρυναν οι υπόλοιπες μητέρες στα καλλιστεία και ότι και αυτές ακολουθούν την ίδια οδό.

Δε σταματά όμως μόνο εκεί, αλλά συνεχίζει και στην αποτρίχωση των ποδιών της με κερί, για να προλάβει την περίπτωση υπερβολικής τριχοφυΐας όταν αυτό μπει στην εφηβεία. Η ίδια είναι αισθητικός και εφαρμόζει και στον εαυτό της Botox μόνη της, ωστόσο δεν αποκαλύπτει ποιος είναι ο προμηθευτής της.

Οι ειδικοί εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τις μακρύχρονες ψυχολογικές επιπτώσεις που θα έχει στο παιδί η όλη αυτή σκληρή εμπειρία.

απο το "newsbeast"
Tα σχολια σας

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Γυρος Αθηνας 15-5-2011

Σημερα ο καιρος ηταν συμμαχος σε μια αποφαση της τελευταιας στιγμης για καποιους-καποιες, ονοματα δε λεμε.......... Και η αποφαση ηταν να συμμετεχουμε στο γυρος της αθηνας που φετος ηταν αφιερωμενος στη διοργανωση των "Athens Special Olympics 2011" που θα λαβουν χωρα τον Ιουλιο. Πολυ μπερδευουν τη διοργανωση με τα Parolympics 2004 οποτε διευκρινιζουμε οτι τα Parolympics 2004 ηταν για ατομα με πασης φυσεως κινητικες αναπηριες, ενω τα Special Olympics 2011 για ατομα με διανοητικες αναπηριες. Καναμε λοιπον τη διαδρομη των 8.5 km και το ευχαριστηθηκαμε παρα την κουραση που συσσωρευτηκε προς το τελος της διαδρομης. Νιωσαμε σωματικη ευεξια και ψυχικη αναταση συναμα. Μας εδωσαν αναμνηστικη καρτελλα για τη συμμετοχη μας και μετα πηγαμε για ενα ωραιο καφεδακι στο Καφε του Εθνικου Κηπου, ο οποιος κηπος σε παραπεμπει σε κηπους ευρωπαϊκων προδιαγραφων. Ειναι ενα πνευμονας ζωης μεσα στο πολυβουο κεντρο. Μια ηλιολουστη γεματη μερα εφτασε στο τελος της με την τελευταια γουλια ενος ζεστου cappuccino decaffeinate (για εμενα τουλαχιστο). Να εχουμε μια ομορφη εβδομαδα.

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011



Listen carefully to the lyrics..
Waiting for other similar music proposals :))

"We 're all in a factory assemly line going through each other's life. One day, you may close the factory down, take one product home and you use it monogamously"

Said by Owen Wilson. It' s different way, let's say, a mannish way of saying "You got to kiss a lot of frogs before you find your prince :))

Mπορει κανεις να γνωρισει τον ερωτα στα διαδικτυακα παιχνιδια??


Διαβασα σε αρθρο στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπια (8/5/11) για μια ιστορια αγαπης που αρχισε πριν απο δυο χρονια στη Σαντα Μπαρμπαρα, οταν η Ταμαρα Λανγκμαν βοηθησε τον μετεπειτα αγαπημενο της να εξολοθρευσει ενα δαιμονα με κιτρινα ματια. Ειχε μπει στο παιχνιδι φαντασιας World of Warcraft με πολλαπλους παικτες και ο εικονικος της χαρακτηρας καταφερε να κερδισει το ενδιαφερον του εικονικου alter ego του Τζον Μπειντλι.
Ποιος θα το ελεγε οτι το world of craft ενα μεγαλης κλιμακας διαδικτυακο παιχνιδι με στοχο την εξολοθρευση τερατων θα αποτελει και μεσο κοινωνικης διαδικτυωσης, οπως ειναι το φατσοβιβλιο. Οταν οι παικτες δεν πολεμουν τερατα τα αβαταρ τους μπορουν να συναντιουνται και να πιανουν κουβεντα στο chat του παιχνιδιου. Για 2 μηνες λοιπον εβγαιναν ραντεβου η 27χρονη Λανγκλμαν και ο 24χρονος Μπειντλι μεσα στο παιχνιδι ωσπου ειπαν να βγουν και κανονικο ραντεβου. Παραμενουν ζευγαρι ως σημερα. Ενα αλλο ζευγαρι στο παιχνιδι αυτο ο Πιτ και η Χανα Ρομερο παντρευτηκαν.
Ειναι συνηθες πλεον να γνωριζονται ανθρωποι μεσω διαδικτυου. Ολοι εχουμε ιστοριες απο ανθρωπους που γνωριστηκαν σε chat η σε blog. Oυτως η αλλως το fb, το myspace εχουν "αναλαβει" και το ρολο αυτο, να φερνουν τους ανθρωπους "πιο κοντα".
Μου εκανε ομως εντυπωση πως μπορει κανεις να θελει να γνωρισει καποιον απο ενα εικονικο παιχνιδι. Και η απαντηση που δινει το αρθρο αυτο δια στοματος της Ρομερο ειναι οτι οταν μιλας στο τηλεφωνο μπορεις να λες τα παντα αλλα δεν υπαρχει συμμετοχη του σωματος! Στο παιχνιδι ομως αυτο ενω καποιος μπορει να βρισκεται σε μεγαλη αποσταση απο σενα μπαινει στο κοπο να σου κρατησει το χερι. Παρολο που ειναι εικονικο, μας λεει η Ρομερο, το συναισθημα που σου γεννα ειναι αληθινο. Υποθετω και μονο το γεγονος οτι 2 παικτες ξερουν να παιζουν πολυ καλα αυτα τα παιχνιδια φαντασιας και να ανεβαινουν επιπεδα, τους ιντριγκαρει να γνωριστουν καλυτερα. Εξαλλου, ειναι πολυ σημαντικο να υπαρχει κοινο πεδιο ενδιαφεροντων για δυο ανθρωπους ωστε να μπορεσουν να ερθουν πιο κοντα.
Για μενα φανταζουν λιγο περιεργο αυτα που λεει η Ρομερο, ισως επειδη ειμαι ασχετη με διαδικτυακα παιχνιδια. Δεν επαιζα ουτε καν ηλεκτρονικα μικροτερη. Για καποιους αλλους ομως ειναι απολυτα φυσιολογικο ο τροπος αυτος γνωριμιας. Να θυμηθουμε και την ταινια "You've got mail" πριν 10-15 χρονια οπου ο Χανκς και η Ραιαn γνωριστηκαν διαδικτυακα μεσω του email.
Ζουμε μια υπεραναπτυγμενη τεχνολογικα εποχη. Kαι ετσι και ο ερωτας, βασικα η αναγκη του ανθρωπου για επαφη, πηρε κι αυτη με τη σειρα της μορφη ηλεκτρονικη. Δεν ειμαι κοινωνικος αναλυτης, ουτε θα ηθελα να αναφερω τις τυχον παγιδες που εχει η ηλεκτρονικη κοινωνικη διαδικτυωση. Ολα ειναι ευπροσδεκτα αρκει να υπαρχει και η κριση του καθενος ως προς τι του παει πραγματικα η και τι οχι.
Και μια σκεψη ακομα: ισως να μην εχει τοση σημασια να εχουν 2 ανθρωποι κοινο πεδιο ενδιαφεροντων για να μπορεσουν να ταιριαξουν, οσο να θελουν, να ειναι στη φαση να ταιριαξουν με καποιον.